Wyszukaj produkt

Biotrakson®

Ceftriaxone

inj. dom./doż. [prosz. do przyg. roztw.]
1 g
1 fiol.
Iniekcje
Rx
100%
8,19
Biotrakson®
inj. dom./doż. [prosz. do przyg. roztw.]
2 g
1 fiol.
Iniekcje
Rx
100%
13,08

Biotrakson® - informacje dla lekarza

Wskazania do stosowania

Biotrakson® jest wskazany w leczeniu następujących zakażeń u dorosłych i dzieci, w tym noworodków urodzonych o czasie (od urodzenia):

  • Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
  • Pozaszpitalne zapalenie płuc
  • Szpitalne zapalenie płuc
  • Ostre zapalenia ucha środkowego
  • Zakażenia w obrębie jamy brzusznej
  • Powikłane zakażenia dróg moczowych (w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek)
  • Zakażenia kości i stawów
  • Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich
  • Rzeżączka
  • Kiła
  • Bakteryjne zapalenie wsierdzia

Ponadto Biotrakson® można stosować:

  • W leczeniu zaostrzeń przewlekłej obturacyjnej choroby płuc u dorosłych
  • W leczeniu rozsianej postaci boreliozy (wczesnej - stadium II i późnej - stadium III) u dorosłych i dzieci, w tym noworodków od 15. dnia życia
  • W przedoperacyjnym zapobieganiu zakażeniom miejsc operowanych
  • W leczeniu pacjentów z neutropenią, u których wystąpiła gorączka prawdopodobnie spowodowana zakażeniem bakteryjnym
  • W leczeniu pacjentów z bakteriemią, która przebiega w powiązaniu z wymienionymi wyżej zakażeniami lub podejrzewa się takie powiązanie

Biotrakson® należy podawać w skojarzeniu z innymi antybiotykami, gdy spektrum jego działania nie obejmuje wszystkich potencjalnych patogenów. Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.

Wnioski: Biotrakson® charakteryzuje się szerokim spektrum wskazań w leczeniu różnorodnych zakażeń bakteryjnych, zarówno u dorosłych jak i u dzieci. Szczególnie istotne jest jego zastosowanie w ciężkich zakażeniach, takich jak zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych czy bakteriemia.

Dawkowanie

Dawkowanie Biotraksonu® zależy od ciężkości, wrażliwości, umiejscowienia i rodzaju zakażenia, a także od wieku oraz czynności wątroby i nerek pacjenta. Poniżej przedstawiono ogólne zalecenia dotyczące dawkowania:

Grupa pacjentów Wskazanie Dawkowanie
Dorośli i dzieci >12 lat (≥50 kg) Większość wskazań 1-2 g raz/dobę
Dorośli i dzieci >12 lat (≥50 kg) Ciężkie zakażenia (np. zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych) 2-4 g raz/dobę
Dzieci 15 dni - 12 lat (<50 kg) Większość wskazań 50-80 mg/kg mc. raz/dobę
Dzieci 15 dni - 12 lat (<50 kg) Ciężkie zakażenia 80-100 mg/kg mc. raz/dobę (maks. 4 g)
Noworodki 0-14 dni Większość wskazań 20-50 mg/kg mc. raz/dobę
Noworodki 0-14 dni Ciężkie zakażenia 50 mg/kg mc. raz/dobę

Szczegółowe informacje na temat dawkowania w poszczególnych wskazaniach oraz dla specjalnych grup pacjentów znajdują się w Charakterystyce Produktu Leczniczego.

Wnioski: Dawkowanie Biotraksonu® jest zróżnicowane i zależy od wielu czynników. Kluczowe jest dostosowanie dawki do wieku, masy ciała pacjenta oraz ciężkości zakażenia. W przypadku ciężkich infekcji stosuje się wyższe dawki.

Sposób podawania

Biotrakson® można podawać:

  • W infuzji dożylnej trwającej co najmniej 30 minut (zalecany sposób podania)
  • W powolnym wstrzyknięciu dożylnym trwającym 5 minut
  • W głębokim wstrzyknięciu domięśniowym

Ważne uwagi dotyczące podawania:

  • U niemowląt i dzieci <12 lat dawki ≥50 mg/kg mc. należy podawać w infuzji
  • U noworodków dawki dożylne należy podawać >60 minut
  • Dawki >2 g należy podawać dożylnie
  • Wstrzyknięcia domięśniowe należy wykonywać w duży mięsień, nie więcej niż 1 g w jedno miejsce
  • Nie mieszać ani nie podawać jednocześnie z roztworami zawierającymi wapń

Wnioski: Preferowanym sposobem podawania Biotraksonu® jest infuzja dożylna. Kluczowe jest przestrzeganie zaleceń dotyczących czasu podawania, szczególnie u dzieci i noworodków, oraz unikanie jednoczesnego podawania z preparatami wapnia.

Przeciwwskazania

Biotrakson® jest przeciwwskazany w następujących przypadkach:

  • Nadwrażliwość na ceftriakson, inne cefalosporyny lub którąkolwiek substancję pomocniczą
  • Ciężka reakcja nadwrażliwości (np. anafilaktyczna) na jakikolwiek antybiotyk β-laktamowy w wywiadzie
  • Wcześniaki do 41. tygodnia wieku postkoncepcyjnego
  • Noworodki (≤28 dni) wymagające leczenia dożylnymi roztworami zawierającymi wapń

Wnioski: Główne przeciwwskazania do stosowania Biotraksonu® obejmują nadwrażliwość na lek lub inne β-laktamy oraz ryzyko interakcji z preparatami wapnia u noworodków. Szczególną ostrożność należy zachować u wcześniaków i noworodków.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Podczas stosowania Biotraksonu® należy zwrócić szczególną uwagę na:

  • Ryzyko ciężkich reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji
  • Możliwość wystąpienia ciężkich działań niepożądanych skórnych (zespół Stevens-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka)
  • Ryzyko wytrącania się soli wapniowej ceftriaksonu u noworodków
  • Możliwość wystąpienia autoimmunologicznej niedokrwistości hemolitycznej
  • Ryzyko zapalenia jelita grubego związanego z antybiotykoterapią
  • Możliwość nadkażeń drobnoustrojami niewrażliwymi
  • Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych (np. test Coombsa, oznaczanie glukozy w moczu)
  • Ryzyko powstawania złogów w pęcherzyku żółciowym i nerkach

Wnioski: Stosowanie Biotraksonu® wymaga monitorowania pacjenta pod kątem potencjalnych działań niepożądanych, szczególnie reakcji nadwrażliwości i powikłań hematologicznych. Istotne jest również uwzględnienie możliwego wpływu leku na wyniki badań laboratoryjnych.

Interakcje

Najważniejsze interakcje Biotraksonu® obejmują:

  • Preparaty zawierające wapń - ryzyko wytrącania się soli wapniowej ceftriaksonu
  • Doustne leki przeciwzakrzepowe - możliwe nasilenie działania antagonistycznego wobec witaminy K
  • Antybiotyki aminoglikozydowe - potencjalne zwiększenie ryzyka nefrotoksyczności
  • Probenecyd - brak wpływu na eliminację ceftriaksonu

Wnioski: Kluczowe jest unikanie jednoczesnego podawania Biotraksonu® z preparatami wapnia, szczególnie u noworodków. W przypadku stosowania z lekami przeciwzakrzepowymi konieczne jest monitorowanie INR.

Ciąża i laktacja

Biotrakson® może być stosowany w ciąży, jeśli korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. Lek przenika do mleka ludzkiego w małych stężeniach. Podczas stosowania leczniczych dawek nie przewiduje się istotnego wpływu na karmione piersią dziecko, jednak należy zachować ostrożność.

Wnioski: Biotrakson® może być stosowany u kobiet w ciąży i karmiących piersią, ale decyzja powinna być podjęta po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka.

Działania niepożądane

Najczęstsze działania niepożądane Biotraksonu® to:

  • Eozynofilia, leukopenia, małopłytkowość
  • Biegunka
  • Wysypka
  • Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych

Rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują:

  • Ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny
  • Zespół Stevens-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka
  • Zapalenie trzustki
  • Powstawanie złogów w pęcherzyku żółciowym i nerkach

Wnioski: Mimo że Biotrakson® jest zazwyczaj dobrze tolerowany, istnieje ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych. Konieczne jest monitorowanie pacjenta i natychmiastowe reagowanie w przypadku pojawienia się niepokojących objawów.

Warto zapamiętać
  • Biotrakson® charakteryzuje się szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego i może być stosowany w leczeniu różnorodnych zakażeń u dorosłych i dzieci.
  • Kluczowe jest unikanie jednoczesnego podawania Biotraksonu® z preparatami zawierającymi wapń, szczególnie u noworodków, ze względu na ryzyko wytrącania się soli wapniowej ceftriaksonu.

Podsumowanie

Biotrakson® (ceftriakson) jest antybiotykiem o szerokim spektrum działania, skutecznym w leczeniu wielu poważnych zakażeń bakteryjnych. Jego stosowanie wymaga jednak uwzględnienia potencjalnych interakcji, szczególnie z preparatami wapnia, oraz monitorowania pacjenta pod kątem możliwych działań niepożądanych. Właściwe dawkowanie i sposób podania są kluczowe dla zapewnienia skuteczności i bezpieczeństwa terapii.



Meningokokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (G01*) A39.0
Posocznica wywołana przez Streptococcus pneumoniae A40.3
Inne posocznice wywołane przez paciorkowce A40.8
Róża A46
Zakażenie rzeżączkowe dolnego odcinka układu moczowo-płciowego bez ropnia gruczołów okołocewkowych lub dodatkowych A54.0
Zakażenie rzeżączkowe dolnego odcinka układu moczowo-płciowego z ropniem gruczołów okołocewkowych i dodatkowych A54.1
Paciorkowce z grupy A jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B95.0
Paciorkowce z grupy B jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B95.1
Streptococcus pneumoniae jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B95.3
Staphylococcus aureus jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B95.6
Inne gronkowce jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B95.7
Klebsiella pneumoniae [K. pneumoniae] jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B96.1
Escherichia coli [E. coli] jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B96.2
Haemophilus influenzae [H. influenzae] jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B96.3
Proteus (mirabilis) (morganii) jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B96.4
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych wywołane przez Haemophilus G00.0
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych pneumokokowe G00.1
Zapalenie kości skroniowej H70.2
Zapalenie płuc wywołane przez Streptococcus pneumoniae J13
Zapalenie płuc wywołane przez Haemophilus influenzae J14
Zapalenie płuc wywołane przez Klebsiella pneumoniae J15.0
Zapalenie płuc wywołane przez Escherichia coli J15.5
Zapalenie płuc wywołane przez inne tlenowe bakterie Gram-ujemne J15.6
Ostre zapalenie oskrzeli wywołane przez Haemophilus influenzae J20.1
Ostre zapalenie oskrzeli wywołane przez paciorkowce J20.2
Ostre zapalenie wyrostka robaczkowego K35
Zapalenie otrzewnej K65
Ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego K81.0
Zapalenie dróg żółciowych K83.0
Liszajec L01
Ropień skóry, czyrak, czyrak gromadny L02
Ropne zapalenie skóry L08.0
Inne określone miejscowe zakażenia skóry i tkanki podskórnej L08.8
Miejscowe zakażenia skóry i tkanki podskórnej, nieokreślone L08.9
Ropne zapalenia stawów M00
Meningokokowe zapalenie stawów (A39.8†) M01.0
Zapalenie stawów w przebiegu innych chorób bakteryjnych sklasyfikowanych gdzie indziej M01.3
Zapalenie stawów krzyżowo-biodrowych niesklasyfikowane gdzie indziej M46.1
Zapalenie błony maziowej i pochewki ścięgnistej M65
Choroby tkanek miękkich związane z ich używaniem, przemęczeniem i przeciążeniem M70
Zapalenie powięzi niesklasyfikowane gdzie indziej M72.5
Zapalenie kości i szpiku M86
Ostre cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek N10
Przewlekłe cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek N11
Ostre zapalenie pęcherza moczowego N30.0
Inne zapalenie cewki moczowej N34.2
Zakażenie układu moczowego o nieokreślonym umiejscowieniu N39.0
Inne choroby zapalne miednicy u kobiet N73
Zakażenie po zabiegu, niesklasyfikowane gdzie indziej T81.4
Badania na zwierzętach nie wskazują na istnienie ryzyka dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną u ludzi, lub badania na zwierzętach wykazały działanie niepożądane na płód, ale badania w grupie kobiet ciężarnych nie potwierdziły istnienia ryzyka dla płodu.
Badania na zwierzętach nie wskazują na istnienie ryzyka dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną u ludzi, lub badania na zwierzętach wykazały działanie niepożądane na płód, ale badania w grupie kobiet ciężarnych nie potwierdziły istnienia ryzyka dla płodu.
Badania na zwierzętach nie wskazują na istnienie ryzyka dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną u ludzi, lub badania na zwierzętach wykazały działanie niepożądane na płód, ale badania w grupie kobiet ciężarnych nie potwierdziły istnienia ryzyka dla płodu.
Produkt leczniczy zawierający substancję czynną silnie działającą.