Wyszukaj produkt

Biotrakson®

Ceftriaxone

inj. dom./doż. [prosz. do przyg. roztw.]
2 g
1 fiol.
Iniekcje
Rx
100%
13,08
Biotrakson®
inj. dom./doż. [prosz. do przyg. roztw.]
1 g
1 fiol.
Iniekcje
Rx
100%
8,19

Biotrakson® - informacje dla lekarza

Wskazania do stosowania

Biotrakson® jest wskazany do leczenia następujących zakażeń u dorosłych i dzieci, w tym noworodków urodzonych o czasie (od urodzenia):

  • Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
  • Pozaszpitalne zapalenie płuc
  • Szpitalne zapalenie płuc
  • Ostre zapalenia ucha środkowego
  • Zakażenia w obrębie jamy brzusznej
  • Powikłane zakażenia dróg moczowych (w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek)
  • Zakażenia kości i stawów
  • Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich
  • Rzeżączka
  • Kiła
  • Bakteryjne zapalenie wsierdzia

Ponadto Biotrakson® można stosować:

  • W leczeniu zaostrzeń przewlekłej obturacyjnej choroby płuc u dorosłych
  • W leczeniu rozsianej postaci boreliozy (wczesnej - stadium II i późnej - stadium III) u dorosłych i dzieci, w tym noworodków od 15. dnia życia
  • W przedoperacyjnym zapobieganiu zakażeniom miejsc operowanych
  • W leczeniu pacjentów z neutropenią, u których wystąpiła gorączka prawdopodobnie spowodowana zakażeniem bakteryjnym
  • W leczeniu pacjentów z bakteriemią, która przebiega w powiązaniu z wyżej wymienionymi zakażeniami lub podejrzewa się takie powiązanie

Biotrakson® należy podawać w skojarzeniu z innymi antybiotykami, gdy spektrum jego działania nie obejmuje wszystkich potencjalnych patogenów. Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.

Biotrakson® charakteryzuje się szerokim spektrum wskazań do stosowania, obejmującym różnorodne zakażenia bakteryjne u pacjentów w różnym wieku. Jego zastosowanie powinno być zgodne z aktualnymi wytycznymi dotyczącymi antybiotykoterapii.

Dawkowanie

Dawkowanie Biotraksonu® zależy od ciężkości, wrażliwości, umiejscowienia i rodzaju zakażenia, a także od wieku oraz czynności wątroby i nerek pacjenta. Poniżej przedstawiono ogólne zalecenia dotyczące dawkowania:

Dawkowanie Biotraksonu® u dorosłych i dzieci powyżej 12 lat (≥50 kg)
Wskazanie Dawkowanie
Pozaszpitalne zapalenie płuc, zaostrzenia POChP, zakażenia w obrębie jamy brzusznej, powikłane zakażenia dróg moczowych 1-2 g raz na dobę
Szpitalne zapalenie płuc, powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich, zakażenia kości i stawów 2 g raz na dobę
Leczenie pacjentów z neutropenią i gorączką, bakteryjne zapalenie wsierdzia, bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych 2-4 g raz na dobę

Szczegółowe informacje dotyczące dawkowania w poszczególnych grupach wiekowych i wskazaniach znajdują się w Charakterystyce Produktu Leczniczego.

Dawkowanie Biotraksonu® jest zróżnicowane i zależy od wielu czynników. Kluczowe jest dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta i charakteru zakażenia.

Sposób podawania

Biotrakson® można podawać:

  • W infuzji dożylnej trwającej co najmniej 30 minut (zalecany sposób podania)
  • W powolnym wstrzyknięciu dożylnym trwającym 5 minut
  • W głębokim wstrzyknięciu domięśniowym

Należy zwrócić szczególną uwagę na sposób podawania u noworodków i niemowląt, a także na przeciwwskazania dotyczące jednoczesnego podawania z roztworami zawierającymi wapń.

Sposób podawania Biotraksonu® powinien być dostosowany do stanu klinicznego pacjenta i rodzaju zakażenia. Szczególną ostrożność należy zachować u najmłodszych pacjentów.

Przeciwwskazania

Główne przeciwwskazania do stosowania Biotraksonu® obejmują:

  • Nadwrażliwość na ceftriakson, inne cefalosporyny lub którykolwiek składnik preparatu
  • Ciężka reakcja nadwrażliwości na jakikolwiek antybiotyk β-laktamowy w wywiadzie
  • Wcześniaki w wieku do 41 tygodni (wiek ciążowy + wiek chronologiczny)
  • Noworodki (≤28 dni) wymagające leczenia dożylnymi roztworami zawierającymi wapń

Przed zastosowaniem Biotraksonu® należy dokładnie ocenić historię alergii pacjenta oraz wiek i stan kliniczny noworodków.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Podczas stosowania Biotraksonu® należy zwrócić szczególną uwagę na:

  • Ryzyko ciężkich reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji
  • Możliwość wystąpienia reakcji krzyżowych u pacjentów z alergią na penicyliny
  • Ryzyko wytrącania się soli wapniowej ceftriaksonu, szczególnie u noworodków
  • Możliwość wystąpienia niedokrwistości hemolitycznej
  • Ryzyko rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego
  • Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych (np. test Coombsa, oznaczanie glukozy w moczu)

Stosowanie Biotraksonu® wymaga ścisłego monitorowania pacjenta pod kątem potencjalnych działań niepożądanych i interakcji.

Warto zapamiętać
  • Biotrakson® charakteryzuje się szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego, obejmującym wiele istotnych klinicznie patogenów.
  • Dawkowanie leku musi być indywidualnie dostosowane do pacjenta, z uwzględnieniem ciężkości zakażenia, funkcji nerek i wątroby oraz wieku pacjenta.

Interakcje

Najważniejsze interakcje Biotraksonu® obejmują:

  • Przeciwwskazanie do jednoczesnego podawania z roztworami zawierającymi wapń u noworodków
  • Możliwe nasilenie działania doustnych leków przeciwzakrzepowych
  • Potencjalne zwiększenie ryzyka nefrotoksyczności przy jednoczesnym stosowaniu z aminoglikozydami
  • Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych (np. test Coombsa, oznaczanie glukozy w moczu)

Przy stosowaniu Biotraksonu® należy uwzględnić potencjalne interakcje z innymi lekami i wpływ na wyniki badań laboratoryjnych.

Działania niepożądane

Najczęściej zgłaszane działania niepożądane Biotraksonu® to:

  • Eozynofilia, leukopenia, małopłytkowość
  • Biegunka
  • Wysypka
  • Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych

Rzadziej występują poważniejsze działania niepożądane, takie jak reakcje anafilaktyczne, niedokrwistość hemolityczna czy rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego.

Mimo że Biotrakson® jest zazwyczaj dobrze tolerowany, należy monitorować pacjentów pod kątem potencjalnych działań niepożądanych, szczególnie tych rzadkich, ale poważnych.

Podsumowanie

Biotrakson® (ceftriakson) jest antybiotykiem o szerokim spektrum działania, skutecznym w leczeniu wielu poważnych zakażeń bakteryjnych. Jego stosowanie wymaga jednak uwzględnienia potencjalnych przeciwwskazań, interakcji i działań niepożądanych. Kluczowe jest indywidualne dostosowanie dawki i sposobu podawania do stanu klinicznego pacjenta oraz ścisłe monitorowanie w trakcie terapii.



Meningokokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (G01*) A39.0
Posocznica wywołana przez Streptococcus pneumoniae A40.3
Inne posocznice wywołane przez paciorkowce A40.8
Róża A46
Zakażenie rzeżączkowe dolnego odcinka układu moczowo-płciowego bez ropnia gruczołów okołocewkowych lub dodatkowych A54.0
Zakażenie rzeżączkowe dolnego odcinka układu moczowo-płciowego z ropniem gruczołów okołocewkowych i dodatkowych A54.1
Paciorkowce z grupy A jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B95.0
Paciorkowce z grupy B jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B95.1
Streptococcus pneumoniae jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B95.3
Staphylococcus aureus jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B95.6
Inne gronkowce jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B95.7
Klebsiella pneumoniae [K. pneumoniae] jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B96.1
Escherichia coli [E. coli] jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B96.2
Haemophilus influenzae [H. influenzae] jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B96.3
Proteus (mirabilis) (morganii) jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B96.4
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych wywołane przez Haemophilus G00.0
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych pneumokokowe G00.1
Zapalenie kości skroniowej H70.2
Zapalenie płuc wywołane przez Streptococcus pneumoniae J13
Zapalenie płuc wywołane przez Haemophilus influenzae J14
Zapalenie płuc wywołane przez Klebsiella pneumoniae J15.0
Zapalenie płuc wywołane przez Escherichia coli J15.5
Zapalenie płuc wywołane przez inne tlenowe bakterie Gram-ujemne J15.6
Ostre zapalenie oskrzeli wywołane przez Haemophilus influenzae J20.1
Ostre zapalenie oskrzeli wywołane przez paciorkowce J20.2
Ostre zapalenie wyrostka robaczkowego K35
Zapalenie otrzewnej K65
Ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego K81.0
Zapalenie dróg żółciowych K83.0
Liszajec L01
Ropień skóry, czyrak, czyrak gromadny L02
Ropne zapalenie skóry L08.0
Inne określone miejscowe zakażenia skóry i tkanki podskórnej L08.8
Miejscowe zakażenia skóry i tkanki podskórnej, nieokreślone L08.9
Ropne zapalenia stawów M00
Meningokokowe zapalenie stawów (A39.8†) M01.0
Zapalenie stawów w przebiegu innych chorób bakteryjnych sklasyfikowanych gdzie indziej M01.3
Zapalenie stawów krzyżowo-biodrowych niesklasyfikowane gdzie indziej M46.1
Zapalenie błony maziowej i pochewki ścięgnistej M65
Choroby tkanek miękkich związane z ich używaniem, przemęczeniem i przeciążeniem M70
Zapalenie powięzi niesklasyfikowane gdzie indziej M72.5
Zapalenie kości i szpiku M86
Ostre cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek N10
Przewlekłe cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek N11
Ostre zapalenie pęcherza moczowego N30.0
Inne zapalenie cewki moczowej N34.2
Zakażenie układu moczowego o nieokreślonym umiejscowieniu N39.0
Inne choroby zapalne miednicy u kobiet N73
Zakażenie po zabiegu, niesklasyfikowane gdzie indziej T81.4
Badania na zwierzętach nie wskazują na istnienie ryzyka dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną u ludzi, lub badania na zwierzętach wykazały działanie niepożądane na płód, ale badania w grupie kobiet ciężarnych nie potwierdziły istnienia ryzyka dla płodu.
Badania na zwierzętach nie wskazują na istnienie ryzyka dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną u ludzi, lub badania na zwierzętach wykazały działanie niepożądane na płód, ale badania w grupie kobiet ciężarnych nie potwierdziły istnienia ryzyka dla płodu.
Badania na zwierzętach nie wskazują na istnienie ryzyka dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną u ludzi, lub badania na zwierzętach wykazały działanie niepożądane na płód, ale badania w grupie kobiet ciężarnych nie potwierdziły istnienia ryzyka dla płodu.
Produkt leczniczy zawierający substancję czynną silnie działającą.