Wyszukaj produkt

Biotaksym®

Cefotaxime

inj. dom./doż. [prosz. do przyg. roztw.]
2 g
1 fiol.
Iniekcje
Lz
100%
-
Biotaksym®
inj. dom./doż. [prosz. do przyg. roztw.]
1 g
1 fiol.
Iniekcje
Lz
100%
-

Biotaksym® - charakterystyka produktu leczniczego

Wskazania do stosowania

Cefotaksym (Biotaksym®) jest antybiotykiem cefalosporynowym III generacji przeznaczonym do leczenia ciężkich zakażeń bakteryjnych wywołanych przez wrażliwe drobnoustroje. Główne wskazania obejmują:

  • Zakażenia dolnych dróg oddechowych, w tym zapalenie płuc
  • Zakażenia układu moczowego
  • Niepowikłane przypadki rzeżączki
  • Zakażenia w obrębie miednicy mniejszej
  • Posocznica
  • Zakażenia skóry i tkanek miękkich
  • Zakażenia wewnątrz jamy brzusznej, w tym zapalenie otrzewnej
  • Zakażenia kości i stawów
  • Zakażenia ośrodkowego układu nerwowego, w tym zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
  • Zapobieganie zakażeniom okołooperacyjnym

Cefotaksym wykazuje skuteczność wobec szerokiego spektrum bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych, w tym szczepów opornych na inne antybiotyki. Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące oporności bakterii i właściwego stosowania antybiotyków.

Dawkowanie i sposób podawania

Cefotaksym podaje się pozajelitowo - domięśniowo lub dożylnie. Dawkowanie ustala się indywidualnie w zależności od ciężkości zakażenia, wieku pacjenta, masy ciała oraz czynności nerek.

Grupa pacjentów Typowe dawkowanie
Dorośli i dzieci >12 lat 1-2 g co 8-12h, maks. 12 g/dobę
Dzieci 1 mies. - 12 lat 50-150 mg/kg/dobę w 2-4 dawkach
Noworodki 0-4 tyg. 50 mg/kg co 8-12h
Pacjenci z ciężką niewydolnością nerek Zmniejszenie dawki o 50%

Dawkowanie należy dostosować do ciężkości zakażenia i stanu pacjenta. W bardzo ciężkich zakażeniach można zwiększyć dawkę dobową.

Przeciwwskazania

Główne przeciwwskazania do stosowania cefotaksymu obejmują:

  • Nadwrażliwość na cefotaksym lub inne cefalosporyny
  • Reakcja anafilaktyczna w wywiadzie po zastosowaniu antybiotyków beta-laktamowych

Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z alergią na penicyliny ze względu na możliwość reakcji krzyżowej.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Podczas stosowania cefotaksymu należy zwrócić uwagę na następujące kwestie:

  • Ryzyko reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji
  • Możliwość wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia jelit
  • Konieczność modyfikacji dawki u pacjentów z niewydolnością nerek
  • Ryzyko nadkażeń opornymi drobnoustrojami
  • Możliwość zaburzeń czynności wątroby i parametrów krwi
  • Ryzyko encefalopatii przy dużych dawkach, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek

Należy monitorować stan pacjenta i w razie potrzeby modyfikować leczenie. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z alergią lub astmą w wywiadzie.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi

Cefotaksym może wchodzić w interakcje z następującymi lekami:

  • Antybiotyki bakteriostatyczne (np. tetracykliny) - antagonizm działania
  • Aminoglikozydy - synergizm działania, ale zwiększone ryzyko nefrotoksyczności
  • Silne leki moczopędne - zwiększone ryzyko nefrotoksyczności
  • Probenecyd - zmniejszone wydalanie cefotaksymu

Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu cefotaksymu z wymienionymi lekami i monitorować pacjenta pod kątem potencjalnych działań niepożądanych.

Ciąża i karmienie piersią

Stosowanie cefotaksymu w ciąży możliwe jest tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści przewyższają ryzyko. Lek przenika do mleka matki, dlatego należy rozważyć przerwanie karmienia piersią lub odstawienie leku, biorąc pod uwagę korzyści dla matki i dziecka.

Działania niepożądane

Najczęstsze działania niepożądane cefotaksymu obejmują:

  • Reakcje w miejscu podania (ból, zapalenie)
  • Zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wymioty)
  • Zmiany w obrazie krwi (eozynofilia, leukopenia, trombocytopenia)
  • Reakcje alergiczne skórne
  • Przejściowy wzrost enzymów wątrobowych

Rzadziej mogą wystąpić ciężkie reakcje, takie jak wstrząs anafilaktyczny, zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczna nekroliza naskórka. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych należy przerwać leczenie i zastosować odpowiednie postępowanie.

Warto zapamiętać
  • Cefotaksym jest antybiotykiem o szerokim spektrum działania, skutecznym w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych
  • Dawkowanie należy dostosować indywidualnie, uwzględniając ciężkość zakażenia i stan pacjenta, zwłaszcza u osób z niewydolnością nerek

Przedawkowanie

W przypadku przedawkowania cefotaksymu mogą wystąpić objawy encefalopatii, takie jak zaburzenia świadomości, drgawki czy nieprawidłowe ruchy. Leczenie polega na przerwaniu podawania leku, przyspieszeniu jego eliminacji (hemodializa, dializa otrzewnowa) oraz leczeniu objawowym. Nie ma swoistego antidotum.

Właściwości farmakologiczne

Cefotaksym jest cefalosporyną III generacji o działaniu bakteriobójczym. Mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii. Lek jest metabolizowany do aktywnego metabolitu - deacetylocefotaksymu, co przedłuża jego działanie przeciwbakteryjne. Cefotaksym wykazuje skuteczność wobec szerokiego spektrum bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych, w tym szczepów opornych na inne antybiotyki.

Skład

Substancją czynną leku Biotaksym® jest cefotaksym w postaci soli sodowej. Dostępne są fiolki zawierające 1 g lub 2 g cefotaksymu.

Stosowanie cefotaksymu wymaga ścisłego nadzoru lekarskiego i regularnego monitorowania stanu pacjenta. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem prowadzącym.



Zakażenie wywołane przez Neisseria meningitidis A39
Posocznica wywołana przez paciorkowce z grupy A A40.0
Posocznica wywołana przez paciorkowce z grupy B A40.1
Posocznica wywołana przez Streptococcus pneumoniae A40.3
Posocznica wywołana przez Staphylococcus aureus A41.0
Posocznica wywołana przez Haemophilus influenzae A41.3
Posocznica wywołana przez inne bakterie Gram-ujemne A41.5
Róża A46
Rzeżączka A54
Paciorkowce z grupy A jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B95.0
Paciorkowce z grupy B jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B95.1
Streptococcus pneumoniae jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B95.3
Staphylococcus aureus jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B95.6
Klebsiella pneumoniae [K. pneumoniae] jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B96.1
Escherichia coli [E. coli] jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B96.2
Haemophilus influenzae [H. influenzae] jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B96.3
Proteus (mirabilis) (morganii) jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B96.4
Pseudomonas (aeruginosa) (mallei) (pseudomallei) jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B96.5
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych pneumokokowe G00.1
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych paciorkowcowe G00.2
Zapalenie kości skroniowej H70.2
Zapalenie płuc wywołane przez Streptococcus pneumoniae J13
Zapalenie płuc wywołane przez Haemophilus influenzae J14
Zapalenie płuc wywołane przez Klebsiella pneumoniae J15.0
Zapalenie płuc wywołane przez Escherichia coli J15.5
Zapalenie płuc wywołane przez inne tlenowe bakterie Gram-ujemne J15.6
Ostre zapalenie oskrzeli wywołane przez Haemophilus influenzae J20.1
Ostre zapalenie oskrzeli wywołane przez paciorkowce J20.2
Ostre zapalenie wyrostka robaczkowego K35
Inne postacie zapalenia wyrostka robaczkowego K36
Zapalenie wyrostka robaczkowego, nieokreślone K37
Zapalenie otrzewnej K65
Zapalenie pęcherzyka żółciowego K81
Zapalenie dróg żółciowych K83.0
Liszajec [o dowolnej etiologii bakteryjnej] [dowolnej okolicy] L01.0
Ropień skóry, czyrak, czyrak gromadny L02
Ropne zapalenia stawów M00
Meningokokowe zapalenie stawów (A39.8†) M01.0
Zapalenie stawów w przebiegu innych chorób bakteryjnych sklasyfikowanych gdzie indziej M01.3
Zapalenie stawów krzyżowo-biodrowych niesklasyfikowane gdzie indziej M46.1
Inne zakaźne zapalenia błony maziowej i ścięgien M65.1
Choroby tkanek miękkich związane z ich używaniem, przemęczeniem i przeciążeniem M70
Zapalenie powięzi niesklasyfikowane gdzie indziej M72.5
Zapalenie kości i szpiku M86
Ostre cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek N10
Przewlekłe cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek N11
Ostre zapalenie pęcherza moczowego N30.0
Inne zapalenie cewki moczowej N34.2
Zakażenie układu moczowego o nieokreślonym umiejscowieniu N39.0
Inne choroby zapalne miednicy u kobiet N73
Posocznica bakteryjna noworodka P36
Badania na zwierzętach nie wskazują na istnienie ryzyka dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną u ludzi, lub badania na zwierzętach wykazały działanie niepożądane na płód, ale badania w grupie kobiet ciężarnych nie potwierdziły istnienia ryzyka dla płodu.
Badania na zwierzętach nie wskazują na istnienie ryzyka dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną u ludzi, lub badania na zwierzętach wykazały działanie niepożądane na płód, ale badania w grupie kobiet ciężarnych nie potwierdziły istnienia ryzyka dla płodu.
Badania na zwierzętach nie wskazują na istnienie ryzyka dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną u ludzi, lub badania na zwierzętach wykazały działanie niepożądane na płód, ale badania w grupie kobiet ciężarnych nie potwierdziły istnienia ryzyka dla płodu.
Produkt leczniczy zawierający substancję czynną silnie działającą.