Wyszukaj produkt

Biotaksym®

Cefotaxime

inj. dom./doż. [prosz. do przyg. roztw.]
1 g
1 fiol.
Iniekcje
Lz
100%
-
Biotaksym®
inj. dom./doż. [prosz. do przyg. roztw.]
2 g
1 fiol.
Iniekcje
Lz
100%
-

Biotaksym® - charakterystyka produktu leczniczego

Wskazania do stosowania

Cefotaksym (Biotaksym®) jest antybiotykiem cefalosporynowym III generacji przeznaczonym do leczenia ciężkich zakażeń bakteryjnych wywołanych przez wrażliwe drobnoustroje. Główne wskazania obejmują:

  • Zakażenia dolnych dróg oddechowych, w tym zapalenie płuc
  • Zakażenia układu moczowego
  • Niepowikłane przypadobrębie miednicy mniejszej
  • Posocznica
  • Zakażenia skóry i tkanek miękkich
  • Zakażenia wewnątrz jamy brzusznej, w tym zapalenie otrzewnej
  • Zakażenia kości i stawów
  • Zakażenia ośrodkowego układu nerwowego, w tym zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
  • Profilaktyka zakażeń okołooperacyjnych

Cefotaksym wykazuje skuteczność wobec szerokiego spektrum bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych, w tym szczepów opornych na inne antybiotyki. Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania antybiotyków.

Dawkowanie i sposób podawania

Cefotaksym podaje się pozajelitowo - domięśniowo lub dożylnie. Dawkowanie ustala się indywidualnie w zależności od ciężkości zakażenia, wieku, masy ciała i czynności nerek pacjenta.

Grupa pacjentów Typowe dawkowanie
Dorośli i dzieci >12 lat 1-2 g co 8-12h, maks. 12 g/dobę
Dzieci <12 lat 50-150 mg/kg/dobę w 2-4 dawkach
Noworodki 50 mg/kg co 8-12h
Rzeżączka niepowikłana 1 g jednorazowo domięśniowo
Profilaktyka okołooperacyjna 1 g na 30-90 min przed zabiegiem

U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <5 ml/min) należy zmniejszyć dawkę o połowę. Cefotaksym podaje się w powolnym wstrzyknięciu dożylnym (3-5 min) lub w infuzji (20-60 min).

Przeciwwskazania

Stosowanie cefotaksymu jest przeciwwskazane w przypadku:

  • Nadwrażliwości na cefotaksym lub inne cefalosporyny
  • Ciężkiej reakcji alergicznej na penicyliny w wywiadzie

Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów ze skłonnością do alergii lub astmą.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem leczenia należy zebrać dokładny wywiad alergologiczny. U 5-10% pacjentów uczulonych na penicyliny może wystąpić reakcja krzyżowa na cefalosporyny. W razie wystąpienia reakcji alergicznej należy natychmiast przerwać podawanie leku.

Długotrwałe stosowanie cefotaksymu może prowadzić do nadmiernego wzrostu opornych drobnoustrojów. Należy monitorować stan pacjenta i w razie potrzeby wykonać antybiogram.

Podczas terapii mogą wystąpić ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona). W takim przypadku należy przerwać leczenie i skonsultować się z lekarzem.

U pacjentów z niewydolnością nerek, w podeszłym wieku oraz otrzymujących duże dawki leku należy monitorować czynność nerek. Może być konieczna modyfikacja dawkowania.

Cefotaksym może zaburzać wyniki niektórych testów laboratoryjnych (np. fałszywie dodatni wynik testu Coombsa).

Interakcje z innymi produktami leczniczymi

Należy unikać jednoczesnego stosowania cefotaksymu z:

  • Antybiotykami bakteriostatycznymi (np. tetracykliny, erytromycyna) - możliwe działanie antagonistyczne
  • Lekami nefrotoksycznymi (np. aminoglikozydy, furosemid) - zwiększone ryzyko uszkodzenia nerek
  • Probenecydem - zmniejszone wydalanie cefotaksymu

Cefotaksym może wpływać na wyniki testów wykrywających cukier w moczu.

Ciąża i karmienie piersią

Stosowanie cefotaksymu w ciąży możliwe tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści przewyższają ryzyko. Lek przenika do mleka matki - należy rozważyć przerwanie karmienia piersią lub odstawienie leku.

Działania niepożądane

Najczęstsze działania niepożądane obejmują:

  • Zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wymioty)
  • Reakcje w miejscu podania (ból, zapalenie)
  • Zmiany w morfologii krwi (leukopenia, eozynofilia, trombocytopenia)
  • Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
  • Reakcje alergiczne (wysypka, świąd)

Rzadko mogą wystąpić ciężkie reakcje, jak wstrząs anafilaktyczny czy toksyczna nekroliza naskórka.

Właściwości farmakologiczne

Cefotaksym jest antybiotykiem β-laktamowym o działaniu bakteriobójczym. Hamuje syntezę ściany komórkowej bakterii. W organizmie jest metabolizowany do aktywnego metabolitu - deacetylocefotaksymu, co przedłuża jego działanie. Wykazuje szerokie spektrum aktywności wobec bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych.

Warto zapamiętać
  • Cefotaksym jest antybiotykiem cefalosporynowym III generacji o szerokim spektrum działania
  • Stosowany jest w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych, w tym zapalenia płuc, posocznicy czy zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych

Cefotaksym jest cennym antybiotykiem w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych. Jego szerokie spektrum działania i korzystny profil bezpieczeństwa sprawiają, że jest ważną opcją terapeutyczną, szczególnie w leczeniu szpitalnym. Należy jednak pamiętać o potencjalnych działaniach niepożądanych i interakcjach oraz stosować lek zgodnie z aktualnymi wytycznymi dotyczącymi antybiotykoterapii.



Zakażenie wywołane przez Neisseria meningitidis A39
Posocznica wywołana przez paciorkowce z grupy A A40.0
Posocznica wywołana przez paciorkowce z grupy B A40.1
Posocznica wywołana przez Streptococcus pneumoniae A40.3
Posocznica wywołana przez Staphylococcus aureus A41.0
Posocznica wywołana przez Haemophilus influenzae A41.3
Posocznica wywołana przez inne bakterie Gram-ujemne A41.5
Róża A46
Rzeżączka A54
Paciorkowce z grupy A jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B95.0
Paciorkowce z grupy B jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B95.1
Streptococcus pneumoniae jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B95.3
Staphylococcus aureus jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B95.6
Klebsiella pneumoniae [K. pneumoniae] jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B96.1
Escherichia coli [E. coli] jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B96.2
Haemophilus influenzae [H. influenzae] jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B96.3
Proteus (mirabilis) (morganii) jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B96.4
Pseudomonas (aeruginosa) (mallei) (pseudomallei) jako przyczyna chorób sklasyfikowanych w innych rozdziałach B96.5
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych pneumokokowe G00.1
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych paciorkowcowe G00.2
Zapalenie kości skroniowej H70.2
Zapalenie płuc wywołane przez Streptococcus pneumoniae J13
Zapalenie płuc wywołane przez Haemophilus influenzae J14
Zapalenie płuc wywołane przez Klebsiella pneumoniae J15.0
Zapalenie płuc wywołane przez Escherichia coli J15.5
Zapalenie płuc wywołane przez inne tlenowe bakterie Gram-ujemne J15.6
Ostre zapalenie oskrzeli wywołane przez Haemophilus influenzae J20.1
Ostre zapalenie oskrzeli wywołane przez paciorkowce J20.2
Ostre zapalenie wyrostka robaczkowego K35
Inne postacie zapalenia wyrostka robaczkowego K36
Zapalenie wyrostka robaczkowego, nieokreślone K37
Zapalenie otrzewnej K65
Zapalenie pęcherzyka żółciowego K81
Zapalenie dróg żółciowych K83.0
Liszajec [o dowolnej etiologii bakteryjnej] [dowolnej okolicy] L01.0
Ropień skóry, czyrak, czyrak gromadny L02
Ropne zapalenia stawów M00
Meningokokowe zapalenie stawów (A39.8†) M01.0
Zapalenie stawów w przebiegu innych chorób bakteryjnych sklasyfikowanych gdzie indziej M01.3
Zapalenie stawów krzyżowo-biodrowych niesklasyfikowane gdzie indziej M46.1
Inne zakaźne zapalenia błony maziowej i ścięgien M65.1
Choroby tkanek miękkich związane z ich używaniem, przemęczeniem i przeciążeniem M70
Zapalenie powięzi niesklasyfikowane gdzie indziej M72.5
Zapalenie kości i szpiku M86
Ostre cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek N10
Przewlekłe cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek N11
Ostre zapalenie pęcherza moczowego N30.0
Inne zapalenie cewki moczowej N34.2
Zakażenie układu moczowego o nieokreślonym umiejscowieniu N39.0
Inne choroby zapalne miednicy u kobiet N73
Posocznica bakteryjna noworodka P36
Badania na zwierzętach nie wskazują na istnienie ryzyka dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną u ludzi, lub badania na zwierzętach wykazały działanie niepożądane na płód, ale badania w grupie kobiet ciężarnych nie potwierdziły istnienia ryzyka dla płodu.
Badania na zwierzętach nie wskazują na istnienie ryzyka dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną u ludzi, lub badania na zwierzętach wykazały działanie niepożądane na płód, ale badania w grupie kobiet ciężarnych nie potwierdziły istnienia ryzyka dla płodu.
Badania na zwierzętach nie wskazują na istnienie ryzyka dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną u ludzi, lub badania na zwierzętach wykazały działanie niepożądane na płód, ale badania w grupie kobiet ciężarnych nie potwierdziły istnienia ryzyka dla płodu.
Produkt leczniczy zawierający substancję czynną silnie działającą.