Wyszukaj produkt

Betadine®

Povidone - Iodine

maść
100 mg/g
1 tuba 20 g
Na skórę
OTC
100%
31,75

Betadine® - Maść z jodowanym powidonem

Wskazania do stosowania

Betadine® jest lekiem stosowanym miejscowo w leczeniu następujących stanów:

  • Oparzenia
  • Rany
  • Otarcia
  • Owrzodzenia troficzne
  • Zakażenia skóry

Lek wykazuje szerokie spektrum działania przeciwdrobnoustrojowego, co czyni go skutecznym w zwalczaniu różnorodnych infekcji skórnych.

Dawkowanie i sposób podawania

Wskazanie Częstotliwość aplikacji Maksymalny czas stosowania
Leczenie zakażeń 1-2 razy na dobę 14 dni

Tabela 1. Schemat dawkowania maści Betadine®

Sposób aplikacji:

  • Oczyścić i osuszyć zmienioną chorobowo skórę
  • Nałożyć cienką warstwę maści na leczone miejsce
  • W razie potrzeby można założyć opatrunek lub bandaż

Uwaga: Betadine® przeznaczony jest wyłącznie do stosowania miejscowego.

Przeciwwskazania

Stosowanie maści Betadine® jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • Nadwrażliwość lub podejrzenie nadwrażliwości na jod
  • Choroby tarczycy, szczególnie:
    • Wole guzkowe koloidowe
    • Wole endemiczne
    • Zapalenie tarczycy typu Hashimoto
  • Przed i po leczeniu jodem radioaktywnym
  • Przed i po scyntygrafii tarczycy
  • Opryszczkowe zapalenie skóry Duhringa

Regularne stosowanie preparatu jest szczególnie przeciwwskazane u pacjentów z wymienionymi chorobami tarczycy.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Długotrwałe stosowanie: Może prowadzić do podrażnienia skóry, a w rzadkich przypadkach do ciężkich odczynów skórnych. W przypadku wystąpienia podrażnienia lub nadwrażliwości należy natychmiast przerwać stosowanie preparatu.

Pacjenci z chorobami tarczycy: Stosowanie maści powinno być ograniczone zarówno pod względem czasu, jak i wielkości obszaru skóry, na który jest aplikowana. U tych pacjentów maść można stosować średnio na nie więcej niż 10% powierzchni ciała lub nie dłużej niż 14 dni. Konieczne jest monitorowanie czynności tarczycy i indywidualne dostosowanie leczenia.

Noworodki i małe dzieci: Ze względu na większą przepuszczalność skóry i wrażliwość na jod, należy stosować jak najmniejsze dawki. W razie konieczności należy przeprowadzić badania czynności tarczycy.

Pacjenci z niewydolnością nerek: Wymagana jest szczególna ostrożność przy regularnym stosowaniu preparatu.

Pacjenci leczeni litem: Należy unikać regularnego stosowania maści.

Warto zapamiętać
  • Betadine® wykazuje szerokie spektrum działania przeciwdrobnoustrojowego, skutecznie zwalczając bakterie, wirusy i grzyby.
  • U pacjentów z chorobami tarczycy stosowanie maści powinno być ograniczone do maksymalnie 10% powierzchni ciała lub 14 dni.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi

Osłabienie skuteczności: Jodowany powidon działa najskuteczniej przy pH 2-7. Reakcje z białkami i nienasyconymi związkami organicznymi mogą zmniejszyć jego efektywność.

Interakcje z innymi preparatami:

  • Enzymatyczne maści do leczenia ran - możliwe zmniejszenie skuteczności obu preparatów
  • Środki zawierające rtęć, srebro, nadtlenek wodoru, kwas benzoesowy lub taurolidynę - należy unikać jednoczesnego stosowania

Wpływ na badania diagnostyczne:

  • Możliwe fałszywie dodatnie wyniki testów na krew utajoną w kale oraz wykrywanie krwi lub glukozy w moczu
  • Zmniejszenie wychwytu jodu przez tarczycę, co może wpływać na wyniki scyntygrafii tarczycy i oznaczanie jodu związanego z białkiem

Zalecenie: Zachować 1-2 tygodniowy odstęp między zakończeniem terapii jodowanym powidonem a scyntygrafią tarczycy.

Ciąża i laktacja

W leczeniu zakażeń u kobiet w ciąży i karmiących piersią: maść należy nakładać raz lub dwa razy na dobę, maksymalnie przez 14 dni. Konieczna jest szczególna ostrożność i konsultacja z lekarzem przed zastosowaniem preparatu w tych grupach pacjentek.

Działania niepożądane

Zaburzenia nerek i pęcherza:

  • Zaburzenia czynności nerek
  • Ostra niewydolność nerek

Zaburzenia skóry i tkanki łącznej:

  • Miejscowe reakcje skórne
  • Reakcje nadwrażliwości (np. kontaktowe zapalenie skóry)
  • Zmiany łuszczycopodobne
  • Zaczerwienienie
  • Występowanie małych pęcherzy

Zaburzenia endokrynologiczne:

  • Nadczynność tarczycy (szczególnie u pacjentów z chorobami tarczycy w wywiadzie)

Przedawkowanie

Objawy ostrego zatrucia jodem:

  • Metaliczny smak w ustach
  • Ślinotok
  • Ból lub pieczenie w gardle lub jamie ustnej
  • Podrażnienie i opuchnięcie oczu
  • Reakcje skórne
  • Niestrawność i biegunka
  • Niewydolność nerek i bezmocz
  • Niewydolność krążenia
  • Obrzęk głośni z następczą utratą przytomności z niedotlenienia
  • Obrzęk płuc
  • Kwasica metaboliczna
  • Hipernatremia

Postępowanie w przypadku przedawkowania: Należy zastosować leczenie objawowe i wspomagające, ze szczególnym uwzględnieniem równowagi elektrolitowej oraz monitorowaniem czynności tarczycy i nerek.

Mechanizm działania

Betadine® zawiera jodowany powidon, który jest kompleksem jodu i polimeru poliwinylopyrolidonu. Mechanizm działania opiera się na stopniowym uwalnianiu jodu elementarnego, który wykazuje silne właściwości bakteriobójcze:

  • Jod elementarny szybko eliminuje bakterie, wirusy, grzyby i niektóre pierwotniaki
  • Polimer działa jako magazyn jodu, stopniowo uwalniając go po kontakcie ze skórą lub błonami śluzowymi
  • Jod inaktywuje lub niszczy białka drobnoustrojów poprzez interakcje z grupami -SH i -OH aminokwasów

Skuteczność działania: In vitro większość drobnoustrojów ginie w ciągu niecałej minuty, z czego najwięcej w pierwszych 15-30 sekundach. Intensywność brązowej barwy preparatu jest wskaźnikiem jego skuteczności - utrata zabarwienia sygnalizuje konieczność ponownej aplikacji.

Ważne: Nie są znane przypadki oporności drobnoustrojów na działanie jodowanego powidonu.

Skład preparatu

Substancją czynną maści Betadine® jest jodowany powidon. Skład ilościowy:

  • 1 g maści zawiera 100 mg jodowanego powidonu
  • W opakowaniu 20 g maści znajduje się 2 g jodowanego powidonu

Betadine® to skuteczny preparat o szerokim spektrum działania przeciwdrobnoustrojowego, stosowany w miejscowym leczeniu różnorodnych infekcji i uszkodzeń skóry. Jego stosowanie wymaga jednak ostrożności, szczególnie u pacjentów z chorobami tarczycy, niewydolnością nerek oraz u noworodków i małych dzieci. Regularne monitorowanie stanu pacjenta i przestrzeganie zaleceń dotyczących stosowania preparatu pozwala na bezpieczne i efektywne wykorzystanie jego właściwości leczniczych.



Lek może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
Istnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).
Istnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).
Istnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).