Bactroban® - maść do nosa z mupiroycną
Wskazania do stosowania
Bactroban® w postaci maści do nosa jest wskazany w celu eliminacji nosicielstwa gronkowców, w tym szczepów metycylinoopornych Staphylococcus aureus (MRSA), Preparat przeznaczony jest do stosowania wyłącznie na błonę śluzową nosa.
Eliminacja nosicielstwa bakterii w przedsionku nosa zazwyczaj następuje po 3-5 dniach kuracji. Jest to istotne w profilaktyce zakażeń, szczególnie u pacjentów z grup ryzyka.
Dawkowanie i sposób podawania
Grupa pacjentów | Dawkowanie | Czas stosowania |
---|---|---|
Dzieci, dorośli, osoby w podeszłym wieku | 2 razy na dobę | Co najmniej 5 dni, nie dłużej niż 10 dni |
Tabela 1. Schemat dawkowania maści Bactroban®
Sposób aplikacji:
- Niewielką ilość maści (wielkości główki od zapałki, ok. 30 mg) należy wycisnąć na mały palec.
- Umieścić maść wewnątrz każdego z nozdrzy.
- Kilkakrotnie zacisnąć skrzydełka nosa, aby równomiernie rozprowadzić maść w obrębie nozdrzy.
Uwaga: Preparatu nie należy stosować u noworodków i niemowląt.
Warto zapamiętać
- Bactroban® eliminuje nosicielstwo gronkowców, w tym MRSA, z przewodów nosowych.
- Maść należy stosować 2 razy dziennie przez co najmniej 5 dni, ale nie dłużej niż 10 dni.
Przeciwwskazania
Preparatu Bactroban® nie należy stosować u pacjentów, u których w przeszłości wystąpiły objawy nadwrażliwości na którykolwiek ze składników leku. Istotne jest zebranie dokładnego wywiadu alergologicznego przed rozpoczęciem terapii.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Podobnie jak w przypadku innych preparatów do stosowania miejscowego, należy zachować ostrożność podczas aplikacji Bactroban®:
- Unikać kontaktu z oczami
- W przypadku wystąpienia reakcji uczuleniowej lub ciężkiego miejscowego podrażnienia, należy natychmiast przerwać leczenie
Ważne jest monitorowanie pacjenta pod kątem ewentualnych działań niepożądanych, szczególnie w pierwszych dniach stosowania preparatu.
Interakcje z innymi produktami leczniczymi
Nie stwierdzono interakcji Bactroban® z innymi lekami. Jednakże, należy pamiętać, że nie należy mieszać maści do nosa z innymi produktami, ponieważ może to spowodować:
- Rozcieńczenie leku, prowadzące do zmniejszenia jego aktywności przeciwbakteryjnej
- Możliwą utratę stabilności mupirocyny w maści do nosa
Stosowanie w ciąży i podczas karmienia piersią
Bactroban® nie powinien być stosowany w okresie ciąży i laktacji. W przypadku konieczności eliminacji nosicielstwa gronkowców u kobiet w ciąży lub karmiących piersią, należy rozważyć alternatywne metody leczenia.
Działania niepożądane
Preparat Bactroban® jest generalnie dobrze tolerowany i posiada niewielkie właściwości uczulające. Jednakże, opisano bardzo rzadkie występowanie następujących działań ubocznych:
- Swędzenie
- Pieczenie
- Rumień
- Kłucie
- Suchość w miejscu nałożenia maści
Należy poinformować pacjenta o możliwości wystąpienia tych objawów i zalecić kontakt z lekarzem w przypadku ich nasilenia lub długotrwałego utrzymywania się.
Przedawkowanie
Toksyczność mupirocyny jest bardzo niska. W przypadku przedawkowania należy zastosować leczenie objawowe. Nie ma specyficznego antidotum dla mupirocyny.
Mechanizm działania i spektrum przeciwbakteryjne
Mupirocyna jest antybiotykiem przeznaczonym wyłącznie do stosowania miejscowego. Jej zakres działania przeciwbakteryjnego in vitro obejmuje:
- Staphylococcus aureus (w tym szczepy metycylinooporne)
- Staphylococcus epidermidis
- Rodzaj Streptococcus
- Niektóre bakterie Gram(-), zwłaszcza Haemophilus influenzae oraz Escherichia coli
Warto zauważyć, że inne bakterie Gram(-) są mniej wrażliwe na działanie mupirocyny, a Pseudomonas aeruginosa wykazuje oporność na ten lek.
Skład preparatu
1 g preparatu Bactroban® zawiera 20 mg mupirocyny w postaci soli wapniowej. Ta postać chemiczna zapewnia odpowiednią stabilność i biodostępność substancji czynnej.
Podsumowując, Bactroban® jest skutecznym preparatem do eliminacji nosicielstwa gronkowców, w tym MRSA, z przewodów nosowych. Jego stosowanie wymaga przestrzegania zaleceń dotyczących dawkowania i czasu trwania terapii. Mimo niskiego ryzyka działań niepożądanych, pacjenci powinni być monitorowani pod kątem ewentualnych reakcji miejscowych.