Axura®
Memantine hydrochloride
Polmatine - charakterystyka leku dla lekarzy
Wskazania
Polmatine jest wskazany w leczeniu pacjentów w średnio zaawansowanym i zaawansowanym stadium choroby Alzheimera. Lek wykazuje działanie modulujące na procesy neurotransmisji glutaminergicznej, co prowadzi do łagodzenia objawów otępienia oraz ochrony neuronów przed toksycznym działaniem przedłużonego napływu jonów wapnia do komórki.
Wnioski: Polmatine jest skuteczną opcją terapeutyczną dla pacjentów z zaawansowaną chorobą Alzheimera, działającą poprzez modulację przekaźnictwa glutaminergicznego.
Dawkowanie i sposób podawania
polmatine można rozpocząć wyłącznie pod warunkiem zapewnienia stałego nadzoru nad przyjmowaniem leku przez pacjenta. Rozpoznanie choroby Alzheimera powinno być postawione zgodnie z aktualnymi wytycznymi. Konieczna jest regularna ocena tolerancji i dawkowania memantyny, szczególnie w pierwszych 3 miesiącach terapii. Następnie należy regularnie oceniać efekt terapeutyczny i tolerancję leczenia.Leczenie podtrzymujące można kontynuować dopóki utrzymuje się korzystne działanie terapeutyczne i dobra tolerancja leku. Przerwanie leczenia należy rozważyć w przypadku braku efektu terapeutycznego lub złej tolerancji.
Schemat dawkowania dla dorosłych:
Tydzień | Dawka dobowa | Sposób podania (tabletki 10 mg) | Sposób podania (roztwór) |
---|---|---|---|
1. tydzień (dzień 1-7) | 5 mg | 1/2 tabletki | 0,5 ml (1 naciśnięcie pompki) |
2. tydzień (dzień 8-14) | 10 mg | 1 tabletka | 1 ml (2 naciśnięcia pompki) |
3. tydzień (dzień 15-21) | 15 mg | 1,5 tabletki | 1,5 ml (3 naciśnięcia pompki) |
Od 4. tygodnia | 20 mg | 2 tablet ml (4 naciśnięcia pompki) |
Dawka podtrzymująca: 20 mg/dobę
Wnioski: Dawkowanie Polmatine wymaga stopniowego zwiększania dawki w ciągu pierwszych 3 tygodni, co pozwala zminimalizować ryzyko działań niepożądanych. Regularna ocena efektów terapeutycznych jest kluczowa dla optymalizacji leczenia.
Szczególne grupy pacjentów:
Osoby w podeszłym wieku (>65 lat): Zalecana dawka dobowa wynosi 20 mg/dobę, zgodnie z powyższym schematem.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek:
- Łagodne zaburzenia (ClCr 50-80 ml/min): bez modyfikacji dawki
- Umiarkowane zaburzenia (ClCr 30-49 ml/min): dawka początkowa 10 mg/dobę, możliwość zwiększenia do 20 mg/dobę po 7 dniach dobrej tolerancji
- Ciężkie zaburzenia (ClCr 5-29 ml/min): dawka 10 mg/dobę
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby:
- Łagodne do umiarkowanych zaburzenia (Child-Pugh A i B): bez modyfikacji dawki
- Ciężkie zaburzenia: nie zaleca się stosowania
Dzieci i młodzież (<18 lat): Brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
Wnioski: Dawkowanie Polmatine wymaga dostosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.
Przeciwwskazania
Jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania Polmatine jest nadwrażliwość na memantynę lub którykolwiek ze składników preparatu.
Wnioski: Polmatine charakteryzuje się stosunkowo niewielką liczbą przeciwwskazań, co czyni go potencjalnie dostępnym dla szerokiej grupy pacjentów z chorobą Alzheimera.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Należy zachować szczególną ostrożność stosując Polmatine u pacjentów z:
- Niewydolnością nerek
- Czynnikami mogącymi prowadzić do wzrostu pH moczu
- Padaczką lub drgawkami w wywiadzie
- Świeżym zawałem mięśnia sercowego
- Niewyrównaną niewydolnością krążenia (NYHA III-IV)
- Nadciśnieniem tętniczym
U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny >9 ml/min/1,73 m²) nie zaleca się stosowania memantyny.
Należy poinformować pacjenta, że Polmatine może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Wnioski: Stosowanie Polmatine wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z chorobami współistniejącymi, zwłaszcza dotyczącymi układu nerwowego i sercowo-naczyniowego. Konieczne jest monitorowanie stanu pacjenta i dostosowanie dawki w razie potrzeby.
Interakcje lekowe
Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z:
- Amantadyną
- Ketaminą
- Dekstrometorfanem
- Fenytoiną
Szczególna ostrożność wymagana przy jednoczesnym stosowaniu z:
- Lewodopą
- Agonistami receptorów dopaminergicznych
- Lekami antycholinergicznymi
- Cymetydyną, ranitydyną, prokainamidem, chinidyną, chininą, nikotyną, hydrochlorotiazydem (możliwe nasilenie działania)
- Barbituranami i neuroleptykami (możliwe osłabienie działania)
- Lekami zwiotczającymi, dantrolenem, baklofenem (możliwa modyfikacja działania)
Wnioski: Polmatine wchodzi w liczne interakcje lekowe, co wymaga szczególnej uwagi przy jego stosowaniu u pacjentów przyjmujących inne leki, zwłaszcza wpływające na układ nerwowy.
Warto zapamiętać
- Polmatine jest skuteczny w leczeniu średnio zaawansowanej i zaawansowanej choroby Alzheimera
- Dawkowanie należy stopniowo zwiększać przez pierwsze 3 tygodnie, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych
Stosowanie w ciąży i podczas karmienia piersią
W okresie ciąży i karmienia piersią Polmatine należy stosować wyłącznie w razie zdecydowanej konieczności. Kobiety przyjmujące memantynę nie powinny karmić piersią.
Wnioski: Należy zachować szczególną ostrożność przy przepisywaniu Polmatine kobietom w ciąży lub karmiącym piersią, rozważając potencjalne korzyści i ryzyko.
Działania niepożądane
Najczęściej występujące działania niepożądane:
- Halucynacje
- Dezorientacja
- Bóle i zawroty głowy
- Zmęczenie
Niezbyt często występujące działania niepożądane:
- Niepokój
- Zwiększone napięcie mięśni
- Wymioty
- Zapalenie pęcherza moczowego
- Zwiększone libido
Wnioski: Profil działań niepożądanych Polmatine obejmuje głównie objawy ze strony układu nerwowego. Większość z nich ma charakter łagodny do umiarkowanego, jednak wymaga monitorowania i ewentualnej interwencji.
Mechanizm działania
Polmatine (memantyna) jest zależnym od potencjału, niekompetytywnym antagonistą receptora NMDA o umiarkowanym powinowactwie. Lek moduluje procesy neurotransmisji glutaminergicznej, co prowadzi do łagodzenia objawów otępienia oraz ochrony neuronów przed toksycznym działaniem przedłużonego napływu jonów wapnia do komórki.
Właściwości farmakokinetyczne
- Biodostępność: około 100%
- Tmax: 3-8 godzin po przyjęciu
- T0,5: 60-100 godzin
- Wiązanie z białkami osocza: około 45%
- Wydalanie: około 99% z moczem
Wnioski: Polmatine charakteryzuje się korzystnym profilem farmakokinetycznym, z wysoką biodostępnością i długim okresem półtrwania, co umożliwia dawkowanie raz na dobę.
Skład
1 tabletka powlekana lub 1 g roztworu zawiera 10 mg chlorowodorku memantyny.
Wnioski: Polmatine jest dostępny w dwóch postaciach - tabletek powlekanych i roztworu doustnego, co umożliwia dostosowanie formy podania do indywidualnych potrzeb pacjenta.