Wyszukaj produkt
Substancję czynną zawierają również leki:

tabl. powl.
10 mg
56 szt.
Doustnie
Rx
100%
60,79

Axura®

Memantine hydrochloride

roztw. doust.
5 mg/dawkę
1 but. 50 g
Doustnie
Rx-z
100%
140,00
Axura®
tabl. powl.
10 mg
28 szt.
Doustnie
Rx-z
100%
76,00
Axura®
tabl. powl.
10 mg
56 szt.
Doustnie
Rx-z
100%
135,00

Polmatine - charakterystyka leku dla lekarzy

Wskazania

Polmatine jest wskazany w leczeniu pacjentów w średnio zaawansowanym i zaawansowanym stadium choroby Alzheimera. Lek wykazuje działanie modulujące na procesy neurotransmisji glutaminergicznej, co prowadzi do łagodzenia objawów otępienia oraz ochrony neuronów przed toksycznym działaniem przedłużonego napływu jonów wapnia do komórki.

Wnioski: Polmatine jest skuteczną opcją terapeutyczną dla pacjentów z zaawansowaną chorobą Alzheimera, działającą poprzez modulację przekaźnictwa glutaminergicznego.

Dawkowanie i sposób podawania

polmatine można rozpocząć wyłącznie pod warunkiem zapewnienia stałego nadzoru nad przyjmowaniem leku przez pacjenta. Rozpoznanie choroby Alzheimera powinno być postawione zgodnie z aktualnymi wytycznymi. Konieczna jest regularna ocena tolerancji i dawkowania memantyny, szczególnie w pierwszych 3 miesiącach terapii. Następnie należy regularnie oceniać efekt terapeutyczny i tolerancję leczenia.

Leczenie podtrzymujące można kontynuować dopóki utrzymuje się korzystne działanie terapeutyczne i dobra tolerancja leku. Przerwanie leczenia należy rozważyć w przypadku braku efektu terapeutycznego lub złej tolerancji.

Schemat dawkowania dla dorosłych:
Tydzień Dawka dobowa Sposób podania (tabletki 10 mg) Sposób podania (roztwór)
1. tydzień (dzień 1-7) 5 mg 1/2 tabletki 0,5 ml (1 naciśnięcie pompki)
2. tydzień (dzień 8-14) 10 mg 1 tabletka 1 ml (2 naciśnięcia pompki)
3. tydzień (dzień 15-21) 15 mg 1,5 tabletki 1,5 ml (3 naciśnięcia pompki)
Od 4. tygodnia 20 mg 2 tablet ml (4 naciśnięcia pompki)

Dawka podtrzymująca: 20 mg/dobę

Wnioski: Dawkowanie Polmatine wymaga stopniowego zwiększania dawki w ciągu pierwszych 3 tygodni, co pozwala zminimalizować ryzyko działań niepożądanych. Regularna ocena efektów terapeutycznych jest kluczowa dla optymalizacji leczenia.

Szczególne grupy pacjentów:

Osoby w podeszłym wieku (>65 lat): Zalecana dawka dobowa wynosi 20 mg/dobę, zgodnie z powyższym schematem.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek:

  • Łagodne zaburzenia (ClCr 50-80 ml/min): bez modyfikacji dawki
  • Umiarkowane zaburzenia (ClCr 30-49 ml/min): dawka początkowa 10 mg/dobę, możliwość zwiększenia do 20 mg/dobę po 7 dniach dobrej tolerancji
  • Ciężkie zaburzenia (ClCr 5-29 ml/min): dawka 10 mg/dobę

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby:

  • Łagodne do umiarkowanych zaburzenia (Child-Pugh A i B): bez modyfikacji dawki
  • Ciężkie zaburzenia: nie zaleca się stosowania

Dzieci i młodzież (<18 lat): Brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.

Wnioski: Dawkowanie Polmatine wymaga dostosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.

Przeciwwskazania

Jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania Polmatine jest nadwrażliwość na memantynę lub którykolwiek ze składników preparatu.

Wnioski: Polmatine charakteryzuje się stosunkowo niewielką liczbą przeciwwskazań, co czyni go potencjalnie dostępnym dla szerokiej grupy pacjentów z chorobą Alzheimera.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Należy zachować szczególną ostrożność stosując Polmatine u pacjentów z:

  • Niewydolnością nerek
  • Czynnikami mogącymi prowadzić do wzrostu pH moczu
  • Padaczką lub drgawkami w wywiadzie
  • Świeżym zawałem mięśnia sercowego
  • Niewyrównaną niewydolnością krążenia (NYHA III-IV)
  • Nadciśnieniem tętniczym

U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny >9 ml/min/1,73 m²) nie zaleca się stosowania memantyny.

Należy poinformować pacjenta, że Polmatine może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Wnioski: Stosowanie Polmatine wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z chorobami współistniejącymi, zwłaszcza dotyczącymi układu nerwowego i sercowo-naczyniowego. Konieczne jest monitorowanie stanu pacjenta i dostosowanie dawki w razie potrzeby.

Interakcje lekowe

Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z:

  • Amantadyną
  • Ketaminą
  • Dekstrometorfanem
  • Fenytoiną

Szczególna ostrożność wymagana przy jednoczesnym stosowaniu z:

  • Lewodopą
  • Agonistami receptorów dopaminergicznych
  • Lekami antycholinergicznymi
  • Cymetydyną, ranitydyną, prokainamidem, chinidyną, chininą, nikotyną, hydrochlorotiazydem (możliwe nasilenie działania)
  • Barbituranami i neuroleptykami (możliwe osłabienie działania)
  • Lekami zwiotczającymi, dantrolenem, baklofenem (możliwa modyfikacja działania)

Wnioski: Polmatine wchodzi w liczne interakcje lekowe, co wymaga szczególnej uwagi przy jego stosowaniu u pacjentów przyjmujących inne leki, zwłaszcza wpływające na układ nerwowy.

Warto zapamiętać
  • Polmatine jest skuteczny w leczeniu średnio zaawansowanej i zaawansowanej choroby Alzheimera
  • Dawkowanie należy stopniowo zwiększać przez pierwsze 3 tygodnie, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych

Stosowanie w ciąży i podczas karmienia piersią

W okresie ciąży i karmienia piersią Polmatine należy stosować wyłącznie w razie zdecydowanej konieczności. Kobiety przyjmujące memantynę nie powinny karmić piersią.

Wnioski: Należy zachować szczególną ostrożność przy przepisywaniu Polmatine kobietom w ciąży lub karmiącym piersią, rozważając potencjalne korzyści i ryzyko.

Działania niepożądane

Najczęściej występujące działania niepożądane:

  • Halucynacje
  • Dezorientacja
  • Bóle i zawroty głowy
  • Zmęczenie

Niezbyt często występujące działania niepożądane:

  • Niepokój
  • Zwiększone napięcie mięśni
  • Wymioty
  • Zapalenie pęcherza moczowego
  • Zwiększone libido

Wnioski: Profil działań niepożądanych Polmatine obejmuje głównie objawy ze strony układu nerwowego. Większość z nich ma charakter łagodny do umiarkowanego, jednak wymaga monitorowania i ewentualnej interwencji.

Mechanizm działania

Polmatine (memantyna) jest zależnym od potencjału, niekompetytywnym antagonistą receptora NMDA o umiarkowanym powinowactwie. Lek moduluje procesy neurotransmisji glutaminergicznej, co prowadzi do łagodzenia objawów otępienia oraz ochrony neuronów przed toksycznym działaniem przedłużonego napływu jonów wapnia do komórki.

Właściwości farmakokinetyczne

  • Biodostępność: około 100%
  • Tmax: 3-8 godzin po przyjęciu
  • T0,5: 60-100 godzin
  • Wiązanie z białkami osocza: około 45%
  • Wydalanie: około 99% z moczem

Wnioski: Polmatine charakteryzuje się korzystnym profilem farmakokinetycznym, z wysoką biodostępnością i długim okresem półtrwania, co umożliwia dawkowanie raz na dobę.

Skład

1 tabletka powlekana lub 1 g roztworu zawiera 10 mg chlorowodorku memantyny.

Wnioski: Polmatine jest dostępny w dwóch postaciach - tabletek powlekanych i roztworu doustnego, co umożliwia dostosowanie formy podania do indywidualnych potrzeb pacjenta.



Lek może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
Badania na zwierzętach nie wskazują na istnienie ryzyka dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną u ludzi, lub badania na zwierzętach wykazały działanie niepożądane na płód, ale badania w grupie kobiet ciężarnych nie potwierdziły istnienia ryzyka dla płodu.
Badania na zwierzętach nie wskazują na istnienie ryzyka dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną u ludzi, lub badania na zwierzętach wykazały działanie niepożądane na płód, ale badania w grupie kobiet ciężarnych nie potwierdziły istnienia ryzyka dla płodu.
Badania na zwierzętach nie wskazują na istnienie ryzyka dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną u ludzi, lub badania na zwierzętach wykazały działanie niepożądane na płód, ale badania w grupie kobiet ciężarnych nie potwierdziły istnienia ryzyka dla płodu.
Produkt leczniczy zawierający substancję czynną silnie działającą.
Lek u palaczy (także biernych) może wchodzić w interakcje z nikotyną.