Wyszukaj produkt
Substancję czynną zawierają również leki:

tabl. powl.
10 mg
56 szt.
Doustnie
Rx
100%
60,79

Axura®

Memantine hydrochloride

tabl. powl.
10 mg
28 szt.
Doustnie
Rx-z
100%
76,00
Axura®
roztw. doust.
5 mg/dawkę
1 but. 50 g
Doustnie
Rx-z
100%
140,00
Axura®
tabl. powl.
10 mg
56 szt.
Doustnie
Rx-z
100%
135,00

Polmatine - charakterystyka leku dla lekarzy

Wskazania do stosowania

Polmatine jest wskazany w leczeniu pacjentów w średnio zaawansowanym i zaawansowanym stadium choroby Alzheimera. Lek zawiera chlorowodorek memantyny jako substancję czynną.

Dawkowanie i sposób podawania

Rozpoczęcie leczenia Polmatine możliwe jest wyłącznie pod warunkiem zapewnienia stałego nadzoru nad przyjmowaniem leku przez pacjenta. Rozpoznanie choroby Alzheimera powinno być postawione zgodnie z aktualnymi wytycznymi klinicznymi.

Kluczowe jest regularne monitorowanie tolerancji leku i dostosowywanie dawkowania, szczególnie w pierwszych 3 miesiącach terapii. Następnie należy regularnie oceniać skuteczność terapeutyczną i tolerancję leczenia memantyną.

Leczenie podtrzymujące można kontynuować tak długo, jak długo obserwuje się korzyści terapeutyczne i pacjent dobrze toleruje lek. Przerwanie terapii należy rozważyć w przypadku braku efektów leczniczych lub złej tolerancji.

Schemat dawkowania dla tabletek powlekanych 10 mg:
Tydzień Dawka dobowa Sposób podania
1. tydzień (dni 1-7) 5 mg 1/2 tabletki 10 mg
2. tydzień (dni 8-14) 10 mg 1 tabletka 10 mg
3. tydzień (dni 15-21) 15 mg 1 1/2 tabletki 10 mg
Od 4. tygodnia 20 mg 2 tabletki 10 mg

Dawka podtrzymująca: 20 mg na dobę

Schemat dawkowania dla roztworu doustnego:
Tydzień Dawka dobowa Sposób podania
1. tydzień (dni 1-7) 5 mg 0,5 ml roztworu (1 naciśnięcie pompki)
2. tydzień (dni 8-14) 10 mg 1 ml roztworu (2 naciśnięcia pompki)
3. tydzień (dni 15-21) 15 mg 1,5 ml roztworu (3 naciśnięcia pompki)
Od 4. tygodnia 20 mg 2 ml roztworu (4 naciśnięcia pompki)

Dawka podtrzymująca: 20 mg (2 ml roztworu) na dobę

Maksymalna dawka dobowa wynosi 20 mg, niezależnie od postaci leku.

Modyfikacja dawkowania w szczególnych grupach pacjentów:
  • Osoby w podeszłym wieku (>65 lat): Zalecana dawka dobowa wynosi 20 mg/dobę, zgodnie z powyższym schematem.
  • Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek:
    • Łagodne zaburzenia (ClCr 50-80 ml/min): bez modyfikacji dawki
    • Umiarkowane zaburzenia (ClCr 30-49 ml/min): dawka dobowa 10 mg, z możliwością zwiększenia do 20 mg po 7 dniach dobrej tolerancji
    • Ciężkie zaburzenia (ClCr 5-29 ml/min): dawka dobowa 10 mg
  • Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby:
    • Łagodne do umiarkowanych zaburzenia (Child-Pugh A i B): bez modyfikacji dawki
    • Ciężkie zaburzenia: nie zaleca się stosowania

U dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia nie określono bezpieczeństwa i skuteczności leku.

Przeciwwskazania

Jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania Polmatine jest nadwrażliwość na chlorowodorek memantyny lub którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania Polmatine u pacjentów z:

  • Niewydolnością nerek
  • Czynnikami mogącymi prowadzić do wzrostu pH moczu
  • Padaczką lub drgawkami w wywiadzie
  • Świeżym zawałem mięśnia sercowego
  • Niewyrównaną niewydolnością krążenia (NYHA III-IV)
  • Nadciśnieniem tętniczym

Nie zaleca się stosowania memantyny u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny >9 ml/min/1,73 m2).

Lek może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi

Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z:

  • Amantadyną
  • Ketaminą
  • Dekstrometorfanem
  • Fenytoiną

Należy zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z:

  • Lewodopą
  • Agonistami receptorów dopaminergicznych
  • Lekami antycholinergicznymi
  • Cymetydyną, ranitydyną, prokainamidem, chinidyną, chininą, nikotyną, hydrochlorotiazydem (możliwe nasilenie działania)
  • Barbituranami i neuroleptykami (możliwe osłabienie działania)
  • Lekami zwiotczającymi, dantrolenem, baklofenem (możliwa modyfikacja działania)

Stosowanie w ciąży i okresie karmienia piersią

W okresie ciąży i karmienia piersią Polmatine należy stosować wyłącznie w razie bezwzględnej konieczności. Kobiety przyjmujące memantynę nie powinny karmić piersią.

Działania niepożądane

Najczęściej występujące działania niepożądane:

  • Halucynacje
  • Dezorientacja
  • Bóle i zawroty głowy
  • Zmęczenie

Niezbyt często występujące działania niepożądane:

  • Niepokój
  • Zwiększone napięcie mięśni
  • Wymioty
  • Zapalenie pęcherza moczowego
  • Zwiększone libido

Mechanizm działania

Memantyna jest zależnym od potencjału, niekompetytywnym antagonistą receptora NMDA o umiarkowanym powinowactwie. Wykazuje działanie modulujące na procesy neurotransmisji glutaminergicznej, co prowadzi do złagodzenia objawów otępienia oraz ochrony neuronów przed toksycznym działaniem przedłużonego, zwiększonego napływu jonów wapnia do komórki.

Właściwości farmakokinetyczne

  • Biodostępność: około 100%
  • Tmax: 3-8 godzin po przyjęciu
  • T0,5: 60-100 godzin
  • Wiązanie z białkami osocza: około 45%
  • Wydalanie: około 99% z moczem

Skład

1 tabletka powlekana lub 1 g roztworu doustnego zawiera 10 mg chlorowodorku memantyny.

Warto zapamiętać
  • Maksymalna dawka dobowa Polmatine wynosi 20 mg, niezależnie od postaci leku.
  • Konieczne jest regularne monitorowanie tolerancji i skuteczności leczenia, szczególnie w pierwszych 3 miesiącach terapii.

Polmatine, jako lek zawierający memantynę, stanowi istotną opcję terapeutyczną w leczeniu choroby Alzheimera o średnim i ciężkim nasileniu. Jego skuteczność w łagodzeniu objawów otępienia, w połączeniu z dobrym profilem bezpieczeństwa, czyni go cennym narzędziem w rękach lekarzy zajmujących się pacjentami z tą postępującą chorobą neurodegeneracyjną.



Lek może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
Badania na zwierzętach nie wskazują na istnienie ryzyka dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną u ludzi, lub badania na zwierzętach wykazały działanie niepożądane na płód, ale badania w grupie kobiet ciężarnych nie potwierdziły istnienia ryzyka dla płodu.
Badania na zwierzętach nie wskazują na istnienie ryzyka dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną u ludzi, lub badania na zwierzętach wykazały działanie niepożądane na płód, ale badania w grupie kobiet ciężarnych nie potwierdziły istnienia ryzyka dla płodu.
Badania na zwierzętach nie wskazują na istnienie ryzyka dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną u ludzi, lub badania na zwierzętach wykazały działanie niepożądane na płód, ale badania w grupie kobiet ciężarnych nie potwierdziły istnienia ryzyka dla płodu.
Produkt leczniczy zawierający substancję czynną silnie działającą.
Lek u palaczy (także biernych) może wchodzić w interakcje z nikotyną.