Augmentin® - charakterystyka produktu leczniczego
Wskazania do stosowania
Augmentin jest wskazany do leczenia następującycheci i dorosłych:
- Ostre bakteryjne zapalenie zatok (właściwie rozpoznane)
- Ostre zapalenie ucha środkowego
- Zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli (właściwie rozpoznane)
- Pozaszpitalne zapalenie płuc
- Zapalenie pęcherza moczowego
- Odmiedniczkowe zapalenie nerek
- Zakażenia skóry i tkanek miękkich, szczególnie:
- Zapalenie tkanki łącznej
- Ukąszenia przez zwierzęta
- Ciężki ropień okołozębowy z szerzącym się zapaleniem tkanki łącznej
- Zakażenia kości i stawów, zwłaszcza zapalenie kości i szpiku
Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
Augmentin ma szerokie spektrum wskazań w leczeniu różnorodnych zakażeń bakteryjnych, zarówno u dorosłych jak i dzieci. Szczególnie skuteczny jest w zakażeniach dróg oddechowych, moczowych oraz skóry i tkanek miękkich.
Dawkowanie i sposób podawania
Dawki są wyrażone w odniesieniu do zawartości amoksycyliny z kwasem klawulanowym, z wyjątkiem określenia dawek w odniesieniu do pojedynczego składnika. Przy ustalaniu dawki należy wziąć pod uwagę:
- Przewidywane patogeny i ich prawdopodobną wrażliwość na leki przeciwbakteryjne
- Ciężkość i umiejscowienie zakażenia
- Wiek, masę ciała i czynność nerek pacjenta
W razie potrzeby należy rozważyć zastosowanie innych postaci lub mocy produktu.
Grupa pacjentów | Dawkowanie standardowe | Dawkowanie większe |
---|---|---|
Dorośli i dzieci ≥40 kg | 1 tabletka 875 mg + 125 mg 2x/dobę | 1 tabletka 875 mg + 125 mg 3x/dobę |
Dzieci <40 kg | (25 mg + 3,6 mg)/kg mc/dobę do (45 mg + 6,4 mg)/kg mc/dobę w 2 dawkach podzielonych | Do (70 mg + 10 mg)/kg mc/dobę w 2 dawkach podzielonych |
Dawkowanie u dzieci oparte na masie ciała. Większe dawki zalecane w ciężkich zakażeniach.
Dawkowanie Augmentinu jest zróżnicowane w zależności od wieku, masy ciała pacjenta oraz ciężkości zakażenia. Kluczowe jest indywidualne dostosowanie dawki do potrzeb pacjenta.
Specjalne grupy pacjentów
Osoby w podeszłym wieku: Modyfikacja dawki nie jest konieczna.
Zaburzenia czynności nerek: - Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów z klirensem kreatyniny (CrCl) >30 ml/min. - U pacjentów z CrCl <30 ml/min nie zaleca się stosowania postaci zawierających amoksycylinę i kwas klawulanowy w proporcji 7:1.
Zaburzenia czynności wątroby: Należy zachować ostrożność podczas dawkowania i regularnie kontrolować czynność wątroby.
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności i ewentualna modyfikacja dawkowania Augmentinu.
Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na substancje czynne, penicyliny lub którąkolwiek substancję pomocniczą
- Wystąpienie w przeszłości ciężkiej natychmiastowej reakcji nadwrażliwości (anafilaksji) na inny lek β-laktamowy
- Wystąpienie w przeszłości żółtaczki lub zaburzeń czynności wątroby związanych ze stosowaniem amoksycyliny lub kwasu klawulanowego
Główne przeciwwskazania do stosowania Augmentinu obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz wcześniejsze poważne reakcje alergiczne na antybiotyki β-laktamowe.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem leczenia należy zebrać dokładny wywiad dotyczący wcześniejszych reakcji nadwrażliwości na penicyliny, cefalosporyny lub inne leki β-laktamowe.
Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z:
- Alergią w wywiadzie
- Mononukleozą zakaźną
- Zaburzeniami czynności wątroby
- Zaburzeniami czynności nerek
Należy monitorować pacjentów pod kątem:
- Reakcji alergicznych
- Zaburzeń czynności wątroby
- Biegunki związanej z antybiotykiem
- Krystalurii
Długotrwałe stosowanie może prowadzić do nadmiernego wzrostu niewrażliwych drobnoustrojów.
Stosowanie Augmentinu wymaga ścisłego monitorowania pacjenta, szczególnie pod kątem reakcji alergicznych i zaburzeń czynności wątroby. Konieczna jest ostrożność u pacjentów z czynnikami ryzyka.
Warto zapamiętać
- Augmentin jest skuteczny w leczeniu szerokiego spektrum zakażeń bakteryjnych, w tym dróg oddechowych, moczowych oraz skóry i tkanek miękkich.
- Dawkowanie leku musi być indywidualnie dostosowane do pacjenta, uwzględniając jego wiek, masę ciała, czynność nerek oraz ciężkość zakażenia.
Interakcje z innymi produktami leczniczymi
Doustne leki przeciwzakrzepowe: Możliwe zwiększenie INR u pacjentów stosujących acenokumarol lub warfarynę. Konieczne ścisłe monitorowanie INR.
Metotreksat: Penicyliny mogą zmniejszać wydalanie metotreksatu, zwiększając jego toksyczność.
Probenecyd: Jednoczesne stosowanie nie jest zalecane. Probenecyd zmniejsza nerkowe wydzielanie kanalikowe amoksycyliny.
Najważniejsze interakcje Augmentinu dotyczą leków przeciwzakrzepowych oraz metotreksatu. Konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjentów stosujących te leki jednocześnie z Augmentinem.
Ciąża i laktacja
Ciąża: Ograniczone dane nie wskazują na zwiększone ryzyko wad wrodzonych. Należy unikać stosowania w ciąży, chyba że lekarz uzna to za konieczne.
Karmienie piersią: Obie substancje przenikają do mleka kobiecego. Możliwe ryzyko biegunki i zakażenia grzybiczego u niemowlęcia. Stosowanie możliwe po ocenie stosunku korzyści do ryzyka przez lekarza.
Stosowanie Augmentinu w ciąży i podczas karmienia piersią wymaga ostrożności i indywidualnej oceny korzyści i ryzyka przez lekarza.
Działania niepożądane
Najczęstsze działania niepożądane to:
- Biegunka (bardzo często)
- Nudności (często)
- Wymioty (często)
- Kandydoza skóry i błon śluzowych (często)
Rzadsze, ale poważne działania niepożądane obejmują:
- Reakcje alergiczne, w tym anafilaksja
- Zaburzenia czynności wątroby
- Zaburzenia hematologiczne (leukopenia, trombocytopenia)
- Ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka)
Augmentin może powodować szereg działań niepożądanych, od łagodnych dolegliwości żołądkowo-jelitowych po poważne reakcje alergiczne i zaburzenia czynności wątroby. Konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjenta podczas terapii.
Mechanizm działania
Augmentin zawiera dwie substancje czynne:
Amoksycylina: Półsyntetyczna penicylina (antybiotyk β-laktamowy), która hamuje enzymy (białka wiążące penicylinę, PBP) w szlaku biosyntezy bakteryjnego peptydoglikanu. Prowadzi to do osłabienia ściany komórki bakteryjnej, a następnie do lizy i śmierci bakterii.
Kwas klawulanowy: β-laktam o budowie podobnej do penicylin, który unieczynnia niektóre β-laktamazy. Zapobiega to rozkładowi amoksycyliny przez enzymy wytwarzane przez oporne bakterie.
Połączenie amoksycyliny i kwasu klawulanowego w Augmentinie zapewnia szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego, w tym przeciwko szczepom wytwarzającym β-laktamazy.