Argadopin
Allopurinol
Argadopin - informacje dla lekarza
Wskazania do stosowania
Argadopin jest wskazany w następujących przypadkach:
Dorośli:
- Leczenie wszystkich postaci hiperurykemii, których nie można kontrolować dietą
- Hiperurykemia wtórna różnego pochodzenia
- Powikłania kliniczne stanów przebiegających z hiperurykemią, zwłaszcza:
- Jawna dna moczanowa
- Nefropatia moczanowa
- Rozpuszczanie złogów i zapobieganie powstawaniu kamieni moczanowych
- Leczenie nawracającej kamicy nerkowej z kamieniami o mieszanym składzie wapniowo-szczawianowym, z towarzyszącą hiperurykemią, gdy leczenie płynami, dietą i innymi sposobami okazało się nieskuteczne
Dzieci i młodzież:
- Wtórna hiperurykemia różnego pochodzenia
- Nefropatia moczanowa w przebiegu leczenia białaczki
- Zaburzenia związane z dziedzicznym niedoborem enzymów:
- Zespół Lescha-Nyhana (częściowy niedobór lub całkowity brak fosforybozylotransferazy hipoksantynowo-guaninowej)
- Niedobór fosforybozylotransferazy adeninowej
Stosowanie Argadopinu u dzieci jest rzadko wskazane, z wyjątkiem chorób nowotworowych (zwłaszcza białaczki) i niektórych zaburzeń enzymatycznych, takich jak zespół Lescha-Nyhana.
Dawkowanie i sposób podawania
Argadopin należy podawać doustnie, najlepiej po posiłku. Jeśli dawka dobowa przekracza 300 mg i wystąpią objawy nietolerancji ze strony przewodu pokarmowego, można rozważyć podawanie leku w dawkach podzielonych.
Dorośli:
Leczenie należy rozpocząć od małej dawki, np. 100 mg/dobę, aby zmniejszyć ryzyko działań niepożądanych. Dawkę początkową należy zwiększać tylko wtedy, gdy uzyskane stężenie moczanów w surowicy nie jest zadowalające. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
Nasilenie stanu | Dawka dobowa |
---|---|
Stany lekkie | 100-200 mg |
Stany umiarkowanie ciężkie | 300-600 mg |
Stany ciężkie | 700-900 mg |
W przypadku konieczności obliczenia dawki na kilogram masy ciała, należy stosować 2-10 mg/kg mc./dobę.
Dzieci i młodzież:
Masa ciała | Dawka |
---|---|
≥15 kg | 100 mg |
≥45 kg | 300 mg |
<15 lat | 10-20 mg/kg mc./dobę, maksymalnie 400 mg/dobę w 3 dawkach podzielonych |
Osoby w podeszłym wieku: Ze względu na brak szczególnych danych, należy stosować najmniejszą dawkę, która zapewnia zadowalającą redukcję moczanów.
Zaburzenia czynności nerek: Konieczne jest dostosowanie dawki:
Klirens kreatyniny | Dawka |
---|---|
>20 ml/min | Zwykła dawka |
10-20 ml/min | 100-200 mg/dobę |
<10 ml/min | 100 mg/dobę lub dłuższe odstępy między dawkami |
W ciężkiej niewydolności nerek może być konieczne stosowanie dawki mniejszej niż 100 mg/dobę lub podawanie 100 mg w odstępach dłuższych niż jedna doba. Jeśli możliwe jest kontrolowanie stężenia oksypurynolu w osoczu, dawkowanie należy ustalić tak, aby stężenie oksypurynolu było mniejsze niż 100 mikromol/l (15,2 mg/l).
Pacjenci dializowani: Allopurynol i jego metabolity są usuwane z organizmu metodą dializy nerkowej. Jeśli pacjent wymaga dializy dwa lub trzy razy w tygodniu, należy rozważyć alternatywny schemat dawkowania: podawanie 300-400 mg produktu leczniczego tuż po każdej dializie, bez podawania kolejnych dawek do czasu następnego zabiegu.
Zaburzenia czynności wątroby: U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby należy stosować zmniejszone dawki.
Dawkowanie należy modyfikować na podstawie kontrolowania w odpowiednich odstępach czasu stężenia moczanów w surowicy oraz moczanów/kwasu moczowego w moczu.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Zespół nadwrażliwości i ciężkie reakcje skórne: Stosowanie allopurynolu wiąże się z ryzykiem wystąpienia zespołu nadwrażliwości, zespołu Stevens-Johnsona (SJS) i toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka (TEN). W przypadku wystąpienia takich reakcji należy natychmiast przerwać leczenie. Pacjentów z zespołem nadwrażliwości oraz SJS/TEN nie należy ponownie narażać na kontakt z allopurynolem.
Allel HLA-B*5801: Wykazano związek obecności allelu HLA-B*5801 z ryzykiem rozwoju zespołu nadwrażliwości oraz SJS/TEN związanych z allopurynolem. Częstość występowania tego allelu różni się znacznie między populacjami etnicznymi. U pacjentów będących nosicielami HLA-B*5801 stosowanie allopurynolu można rozważać tylko wtedy, gdy korzyści przewyższają zagrożenia.
Zaburzenia czynności nerek i wątroby: U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby należy stosować mniejsze dawki allopurynolu. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów leczonych z powodu nadciśnienia tętniczego lub niewydolności serca, u których mogą wystąpić jednocześnie zaburzenia czynności nerek.
Bezobjawowa hiperurykemia: Nie jest wskazaniem do stosowania allopurynolu i może być wyrównana przez podawanie płynów, zmianę diety oraz leczenie przyczyny.
Ostre napady dny: Leczenia allopurynolem nie należy rozpoczynać do czasu całkowitego ustąpienia ostrego napadu dny. W początkowym okresie leczenia może wystąpić zaostrzenie objawów dny, dlatego zaleca się zapobiegawcze stosowanie przez co najmniej miesiąc odpowiedniego leku przeciwzapalnego lub kolchicyny.
Złogi ksantynowe: W stanach z intensywnym obrotem moczanowym (np. w chorobach nowotworowych, zespole Lescha-Nyhana) całkowite stężenie ksantyny w moczu może zwiększyć się na tyle, by spowodować odkładanie się złogów ksantynowych w drogach moczowych. Ryzyko to można zminimalizować przez właściwe nawodnienie pacjenta.
Kamienie moczowe: Prawidłowe leczenie allopurynolem może powodować rozpuszczenie dużych kamieni moczanowych w miedniczkach nerkowych, co wiąże się z ryzykiem ich zaklinowania w moczowodzie.
Warto zapamiętać
- Allopurynol może wywoływać ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym zespół Stevens-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
- U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawki allopurynolu.
Interakcje z innymi produktami leczniczymi
Allopurynol wchodzi w istotne interakcje z wieloma lekami, m.in.:
- 6-merkaptopuryna i azatiopryna: Konieczne zmniejszenie dawki do 25% zwykłej dawki ze względu na hamowanie ich metabolizmu przez allopurynol.
- Widarabina: Allopurynol wydłuża T0,5 widarabiny, co może nasilać jej toksyczność.
- Probenecyd i salicylany: Mogą przyspieszyć wydalanie oksypurynolu i zmniejszyć skuteczność allopurynolu.
- Chlorpropamid: Zwiększone ryzyko przedłużonego działania hipoglikemizującego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
- Warfaryna i inne pochodne kumaryny: Możliwe nasilenie działania przeciwzakrzepowego.
- Fenytoina: Allopurynol może hamować jej metabolizm w wątrobie.
- Teofilina: Allopurynol może hamować jej metabolizm, konieczne monitorowanie stężenia.
- Ampicylina/amoksycylina: Zwiększone ryzyko wystąpienia wysypki skórnej.
- Cyklosporyna: Możliwe zwiększenie stężenia cyklosporyny w osoczu.
- Dydanozyna: Allopurynol może zwiększać stężenie dydanozyny w osoczu.
- Kaptopryl: Zwiększone ryzyko reakcji skórnych, zwłaszcza u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek.
Należy zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu allopurynolu z wymienionymi lekami i w razie potrzeby dostosować dawkowanie.
Ciąża i laktacja
Ciąża: Bezpieczeństwo stosowania allopurynolu u kobiet w ciąży nie jest wystarczająco udokumentowane. Produkt można stosować w ciąży tylko wtedy, gdy nie ma bezpieczniejszej alternatywy, a sama choroba wiąże się z ryzykiem dla matki lub nienarodzonego dziecka.
Karmienie piersią: Allopurynol i oksypurynol przenikają do mleka kobiecego. Należy podjąć decyzję o przerwaniu karmienia piersią lub przerwaniu/niepodejmowaniu leczenia allopurynolem, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.
Działania niepożądane
Najczęstsze działania niepożądane obejmują:
- Zaburzenia żołądka i jelit: nudności, wymioty
- Zaburzenia skóry: wysypka
- Zaburzenia wątroby: nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby
Rzadkie, ale poważne działania niepożądane to:
- Zespół Stevens-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka
- Zaburzenia krwi: agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, małopłytkowość
- Zapalenie wątroby
Pełna lista działań niepożądanych znajduje się w Charakterystyce Produktu Leczniczego.
Przedawkowanie
Objawy przedawkowania mogą obejmować nudności, wymioty, biegunkę i zawroty głowy. Leczenie polega na zapewnieniu odpowiedniego nawodnienia organizmu w celu zwiększenia wydalania allopurynolu i jego metabolitów. W razie konieczności można zastosować hemodializę.
Mechanizm działania
Allopurynol jest inhibitorem oksydazy ksantynowej. Allopurynol i jego główny metabolit oksypurynol zmniejszają stężenie kwasu moczowego w osoczu i w moczu poprzez hamowanie aktywności oksydazy ksantynowej, enzymu katalizującego utlenianie hipoksantyny do ksantyny i ksantyny do kwasu moczowego. U niektórych pacjentów z hiperurykemią allopurynol hamuje również biosyntezę puryn de novo.
Skład
Substancja czynna: allopurynol. Jedna tabletka zawiera 100 mg lub 300 mg allopurynolu.
Szczegółowe informacje dotyczące składu pomocniczego znajdują się w Charakterystyce Produktu Leczniczego.
Argadopin

2) Pacjenci 65+
Przysługuje uprawnionym pacjentom we wskazaniach określonych w decyzji o objęciu refundacją. Jeżeli lek jest refundowany we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach, to jest w nich wszystkich bezpłatny dla pacjenta. Jeżeli natomiast lek jest refundowany w określonych wskazaniach, to jest bezpłatny dla seniorów tylko i wyłącznie w tych właśnie wskazaniach.
3) Pacjenci do ukończenia 18 roku życia