Wyszukaj produkt

Argadopin

Allopurinol

tabl.
100 mg
50 szt.
Doustnie
Rx
100%
8,91
(1)
3,20
(2)
bezpł.
DZ (3)
bezpł.
Argadopin
tabl.
300 mg
100 szt.
Doustnie
Rx
100%
44,61
(1)
8,00
(2)
bezpł.
DZ (3)
bezpł.
Argadopin
tabl.
300 mg
30 szt.
Doustnie
Rx
100%
15,05
(1)
3,20
(2)
bezpł.
DZ (3)
bezpł.
Argadopin
tabl.
100 mg
100 szt.
Doustnie
Rx
100%
16,56
(1)
3,20
(2)
bezpł.
DZ (3)
bezpł.

Argadopin - informacje dla lekarza

Wskazania do stosowania

Argadopin jest wskazany w następujących przypadkach:

Dorośli:

  • Leczenie wszystkich postaci hiperurykemii, których nie można kontrolować dietą
  • Hiperurykemia wtórna różnego pochodzenia
  • Powikłania kliniczne stanów przebiegających z hiperurykemią, zwłaszcza:
    • Jawna dna moczanowa
    • Nefropatia moczanowa
  • Rozpuszczanie złogów i zapobieganie powstawaniu kamieni moczanowych
  • Leczenie nawracającej kamicy nerkowej z kamieniami o mieszanym składzie wapniowo-szczawianowym, z towarzyszącą hiperurykemią, gdy leczenie płynami, dietą i innymi sposobami okazało się nieskuteczne

Dzieci i młodzież:

  • Wtórna hiperurykemia różnego pochodzenia
  • Nefropatia moczanowa w przebiegu leczenia białaczki
  • Zaburzenia związane z dziedzicznym niedoborem enzymów:
    • Zespół Lescha-Nyhana (częściowy niedobór lub całkowity brak fosforybozylotransferazy hipoksantynowo-guaninowej)
    • Niedobór fosforybozylotransferazy adeninowej

Stosowanie Argadopinu u dzieci jest rzadko wskazane, z wyjątkiem chorób nowotworowych (zwłaszcza białaczki) i niektórych zaburzeń enzymatycznych, takich jak zespół Lescha-Nyhana.

Dawkowanie i sposób podawania

Argadopin należy podawać doustnie, najlepiej po posiłku. Jeśli dawka dobowa przekracza 300 mg i wystąpią objawy nietolerancji ze strony przewodu pokarmowego, można rozważyć podawanie leku w dawkach podzielonych.

Dorośli:

Leczenie należy rozpocząć od małej dawki, np. 100 mg/dobę, aby zmniejszyć ryzyko działań niepożądanych. Dawkę początkową należy zwiększać tylko wtedy, gdy uzyskane stężenie moczanów w surowicy nie jest zadowalające. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.

Zalecane schematy dawkowania u dorosłych:
Nasilenie stanu Dawka dobowa
Stany lekkie 100-200 mg
Stany umiarkowanie ciężkie 300-600 mg
Stany ciężkie 700-900 mg

W przypadku konieczności obliczenia dawki na kilogram masy ciała, należy stosować 2-10 mg/kg mc./dobę.

Dzieci i młodzież:

Zalecane dawkowanie u dzieci i młodzieży:
Masa ciała Dawka
≥15 kg 100 mg
≥45 kg 300 mg
<15 lat 10-20 mg/kg mc./dobę, maksymalnie 400 mg/dobę w 3 dawkach podzielonych

Osoby w podeszłym wieku: Ze względu na brak szczególnych danych, należy stosować najmniejszą dawkę, która zapewnia zadowalającą redukcję moczanów.

Zaburzenia czynności nerek: Konieczne jest dostosowanie dawki:

Dostosowanie dawki w zaburzeniach czynności nerek:
Klirens kreatyniny Dawka
>20 ml/min Zwykła dawka
10-20 ml/min 100-200 mg/dobę
<10 ml/min 100 mg/dobę lub dłuższe odstępy między dawkami

W ciężkiej niewydolności nerek może być konieczne stosowanie dawki mniejszej niż 100 mg/dobę lub podawanie 100 mg w odstępach dłuższych niż jedna doba. Jeśli możliwe jest kontrolowanie stężenia oksypurynolu w osoczu, dawkowanie należy ustalić tak, aby stężenie oksypurynolu było mniejsze niż 100 mikromol/l (15,2 mg/l).

Pacjenci dializowani: Allopurynol i jego metabolity są usuwane z organizmu metodą dializy nerkowej. Jeśli pacjent wymaga dializy dwa lub trzy razy w tygodniu, należy rozważyć alternatywny schemat dawkowania: podawanie 300-400 mg produktu leczniczego tuż po każdej dializie, bez podawania kolejnych dawek do czasu następnego zabiegu.

Zaburzenia czynności wątroby: U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby należy stosować zmniejszone dawki.

Dawkowanie należy modyfikować na podstawie kontrolowania w odpowiednich odstępach czasu stężenia moczanów w surowicy oraz moczanów/kwasu moczowego w moczu.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Zespół nadwrażliwości i ciężkie reakcje skórne: Stosowanie allopurynolu wiąże się z ryzykiem wystąpienia zespołu nadwrażliwości, zespołu Stevens-Johnsona (SJS) i toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka (TEN). W przypadku wystąpienia takich reakcji należy natychmiast przerwać leczenie. Pacjentów z zespołem nadwrażliwości oraz SJS/TEN nie należy ponownie narażać na kontakt z allopurynolem.

Allel HLA-B*5801: Wykazano związek obecności allelu HLA-B*5801 z ryzykiem rozwoju zespołu nadwrażliwości oraz SJS/TEN związanych z allopurynolem. Częstość występowania tego allelu różni się znacznie między populacjami etnicznymi. U pacjentów będących nosicielami HLA-B*5801 stosowanie allopurynolu można rozważać tylko wtedy, gdy korzyści przewyższają zagrożenia.

Zaburzenia czynności nerek i wątroby: U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby należy stosować mniejsze dawki allopurynolu. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów leczonych z powodu nadciśnienia tętniczego lub niewydolności serca, u których mogą wystąpić jednocześnie zaburzenia czynności nerek.

Bezobjawowa hiperurykemia: Nie jest wskazaniem do stosowania allopurynolu i może być wyrównana przez podawanie płynów, zmianę diety oraz leczenie przyczyny.

Ostre napady dny: Leczenia allopurynolem nie należy rozpoczynać do czasu całkowitego ustąpienia ostrego napadu dny. W początkowym okresie leczenia może wystąpić zaostrzenie objawów dny, dlatego zaleca się zapobiegawcze stosowanie przez co najmniej miesiąc odpowiedniego leku przeciwzapalnego lub kolchicyny.

Złogi ksantynowe: W stanach z intensywnym obrotem moczanowym (np. w chorobach nowotworowych, zespole Lescha-Nyhana) całkowite stężenie ksantyny w moczu może zwiększyć się na tyle, by spowodować odkładanie się złogów ksantynowych w drogach moczowych. Ryzyko to można zminimalizować przez właściwe nawodnienie pacjenta.

Kamienie moczowe: Prawidłowe leczenie allopurynolem może powodować rozpuszczenie dużych kamieni moczanowych w miedniczkach nerkowych, co wiąże się z ryzykiem ich zaklinowania w moczowodzie.

Warto zapamiętać
  • Allopurynol może wywoływać ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym zespół Stevens-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
  • U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawki allopurynolu.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi

Allopurynol wchodzi w istotne interakcje z wieloma lekami, m.in.:

  • 6-merkaptopuryna i azatiopryna: Konieczne zmniejszenie dawki do 25% zwykłej dawki ze względu na hamowanie ich metabolizmu przez allopurynol.
  • Widarabina: Allopurynol wydłuża T0,5 widarabiny, co może nasilać jej toksyczność.
  • Probenecyd i salicylany: Mogą przyspieszyć wydalanie oksypurynolu i zmniejszyć skuteczność allopurynolu.
  • Chlorpropamid: Zwiększone ryzyko przedłużonego działania hipoglikemizującego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
  • Warfaryna i inne pochodne kumaryny: Możliwe nasilenie działania przeciwzakrzepowego.
  • Fenytoina: Allopurynol może hamować jej metabolizm w wątrobie.
  • Teofilina: Allopurynol może hamować jej metabolizm, konieczne monitorowanie stężenia.
  • Ampicylina/amoksycylina: Zwiększone ryzyko wystąpienia wysypki skórnej.
  • Cyklosporyna: Możliwe zwiększenie stężenia cyklosporyny w osoczu.
  • Dydanozyna: Allopurynol może zwiększać stężenie dydanozyny w osoczu.
  • Kaptopryl: Zwiększone ryzyko reakcji skórnych, zwłaszcza u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek.

Należy zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu allopurynolu z wymienionymi lekami i w razie potrzeby dostosować dawkowanie.

Ciąża i laktacja

Ciąża: Bezpieczeństwo stosowania allopurynolu u kobiet w ciąży nie jest wystarczająco udokumentowane. Produkt można stosować w ciąży tylko wtedy, gdy nie ma bezpieczniejszej alternatywy, a sama choroba wiąże się z ryzykiem dla matki lub nienarodzonego dziecka.

Karmienie piersią: Allopurynol i oksypurynol przenikają do mleka kobiecego. Należy podjąć decyzję o przerwaniu karmienia piersią lub przerwaniu/niepodejmowaniu leczenia allopurynolem, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.

Działania niepożądane

Najczęstsze działania niepożądane obejmują:

  • Zaburzenia żołądka i jelit: nudności, wymioty
  • Zaburzenia skóry: wysypka
  • Zaburzenia wątroby: nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby

Rzadkie, ale poważne działania niepożądane to:

  • Zespół Stevens-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka
  • Zaburzenia krwi: agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, małopłytkowość
  • Zapalenie wątroby

Pełna lista działań niepożądanych znajduje się w Charakterystyce Produktu Leczniczego.

Przedawkowanie

Objawy przedawkowania mogą obejmować nudności, wymioty, biegunkę i zawroty głowy. Leczenie polega na zapewnieniu odpowiedniego nawodnienia organizmu w celu zwiększenia wydalania allopurynolu i jego metabolitów. W razie konieczności można zastosować hemodializę.

Mechanizm działania

Allopurynol jest inhibitorem oksydazy ksantynowej. Allopurynol i jego główny metabolit oksypurynol zmniejszają stężenie kwasu moczowego w osoczu i w moczu poprzez hamowanie aktywności oksydazy ksantynowej, enzymu katalizującego utlenianie hipoksantyny do ksantyny i ksantyny do kwasu moczowego. U niektórych pacjentów z hiperurykemią allopurynol hamuje również biosyntezę puryn de novo.

Skład

Substancja czynna: allopurynol. Jedna tabletka zawiera 100 mg lub 300 mg allopurynolu.

Szczegółowe informacje dotyczące składu pomocniczego znajdują się w Charakterystyce Produktu Leczniczego.


1) Refundacja we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach: Pokaż wskazania z ChPL

Argadopin

Wskazania wg ChPL

2) Pacjenci 65+
Przysługuje uprawnionym pacjentom we wskazaniach określonych w decyzji o objęciu refundacją. Jeżeli lek jest refundowany we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach, to jest w nich wszystkich bezpłatny dla pacjenta. Jeżeli natomiast lek jest refundowany w określonych wskazaniach, to jest bezpłatny dla seniorów tylko i wyłącznie w tych właśnie wskazaniach.
3) Pacjenci do ukończenia 18 roku życia

Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Produkt leczniczy zawierający substancję czynną silnie działającą.
Produkt leczniczy, który może wpływać upośledzająco na sprawność psychofizyczną; jeżeli przepisana dawka i droga podania wskazują, że w okresie stosowania może pojawić się wyraźne upośledzenie sprawności psychomotorycznej, to należy udzielić pacjentowi wskazówek co do zachowania szczególnej ostrożności w zakresie prowadzenia pojazdów lub obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu bądź uprzedzić o konieczności czasowego zaniechania takich czynności.