Apidra; -SoloStar
Insulin glulisine
Apidra SoloStar - charakterystyka produktu leczniczego
Wskazania do stosowania
Apidra SoloStar jest wskazana w leczeniu cukrzycy u dorosłych, młodzieży i dzieci od 6 roku życia, wymagających insulinoterapii. Lek stosuje się w przypadkach, gdy konieczne jest podawanie insuliny.
Apidra SoloStar to preparat insuliny przeznaczony dla szerokiego spektrum pacjentów z cukrzycą, od dzieci po osoby dorosłe, gdy wymagane jest leczenie insuliną.
Dawkowanie i sposób podawania
Moc preparatu Apidra SoloStar wyrażona jest w jednostkach. Jednostki te odnoszą się specyficznie do tego preparatu i nie są tożsame z jednostkami międzynarodowymi lub jednostkami wyrażającymi moc innych analogów insuliny.
Apidra SoloStar należy stosować w schematach leczenia obejmujących:
- Insulinę będącą połączeniem umiarkowanie i szybko działającej insuliny
- Insulinę długo działającą lub analog insuliny podstawowej
- W połączeniu z doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi
Dawkowanie Apidra SoloStar powinno być ustalane indywidualnie dla każdego pacjenta.
Grupa pacjentów | Zalecenia dotyczące dawkowania |
---|---|
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek | Insulina glulizynowa zachowuje swoje właściwości farmakokinetyczne. Możliwe obniżone zapotrzebowanie na insulinę. |
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby | Brak badań farmakokinetycznych. Możliwe zmniejszone zapotrzebowanie na insulinę ze względu na osłabioną glukoneogenezę i zwolniony metabolizm insuliny. |
Pacjenci w podeszłym wieku | Ograniczone dane farmakokinetyczne. Osłabienie czynności nerek może obniżyć zapotrzebowanie na insulinę. |
Dzieci i młodzież | Brak wystarczających danych klinicznych dla dzieci poniżej 6 roku życia. |
Tabela przedstawia zalecenia dotyczące dawkowania Apidra SoloStar w różnych grupach pacjentów, uwzględniając specyficzne uwarunkowania zdrowotne.
Dawkowanie Apidra SoloStar wymaga indywidualnego podejścia, z uwzględnieniem stanu zdrowia pacjenta, zwłaszcza funkcji nerek i wątroby oraz wieku. Konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjenta i dostosowywanie dawki.
Sposoby podawania
Apidra SoloStar może być podawana na kilka sposobów:
1. Podanie dożylne: Wykonywane wyłącznie przez lekarza prowadzącego. Nie należy mieszać z roztworem glukozy, płynem Ringera lub innymi insulinami.
2. Podanie podskórne w infuzji ciągłej (CSII):
- Wykorzystuje się pompę insulinową z odpowiednimi cewnikami i zbiornikami
- Pacjenci muszą być odpowiednio przeszkoleni w obsłudze pompy
- Zestaw do infuzji i zbiornik należy wymieniać co najmniej co 48 godzin z zachowaniem zasad aseptyki
- Konieczne przestrzeganie specjalnych instrukcji dotyczących preparatu
- W przypadku awarii pompy pacjent musi mieć alternatywny sposób podawania insuliny
3. Podanie podskórne we wstrzyknięciu:
- Wstrzyknięcie należy wykonać 0-15 minut przed lub po posiłku
- Miejsca podania: powłoki brzuszne, udo lub mięsień naramienny
- Należy regularnie zmieniać miejsca wstrzyknięć w obrębie danej okolicy
- Szybkość wchłaniania zależy od miejsca podania, wysiłku fizycznego i innych czynników
- Wstrzyknięcie w powłoki brzuszne zapewnia najszybsze wchłanianie
- Należy unikać wkłucia do naczynia krwionośnego
- Nie należy masować miejsca iniekcji po wstrzyknięciu
Apidra SoloStar oferuje różne opcje podawania, co pozwala na dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta. Kluczowe jest przestrzeganie zasad podawania i monitorowanie reakcji pacjenta na leczenie.
Przeciwwskazania
Stosowanie Apidra SoloStar jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na substancję czynną (insulinę glulizynową)
- Nadwrażliwość na którąkolwiek substancję pomocniczą
- Hipoglikemia
Przeciwwskazania do stosowania Apidra SoloStar są ograniczone, ale kluczowe dla bezpieczeństwa pacjenta. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hipoglikemii.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Stosowanie Apidra SoloStar wymaga zachowania szczególnej ostrożności w następujących sytuacjach:
- Zmiana insuliny na inny typ lub markę powinna odbywać się pod ścisłym nadzorem lekarza
- Niewłaściwe dawkowanie lub przerwanie leczenia może prowadzić do hiperglikemii i kwasicy ketonowej
- Należy monitorować wczesne objawy hipoglikemii, które mogą być zmienione lub osłabione w niektórych stanach (np. długotrwała cukrzyca, neuropatia cukrzycowa)
- Modyfikacja dawki może być konieczna przy zwiększonym wysiłku fizycznym lub zmianie diety
- Zapotrzebowanie na insulinę może się zmieniać podczas choroby lub zaburzeń emocjonalnych
- Istnieje ryzyko błędnego zastosowania insulin - należy zawsze sprawdzać etykietę przed podaniem
- W przypadku stosowania pompy insulinowej, awaria lub błędy w obsłudze mogą prowadzić do hiperglikemii, ketozy i kwasicy ketonowej
- Produkt zawiera metakrezol, który może powodować reakcje alergiczne
- Należy monitorować pacjentów stosujących jednocześnie pioglitazon pod kątem objawów niewydolności serca
Stosowanie Apidra SoloStar wymaga ścisłego monitorowania pacjenta i dostosowywania terapii do indywidualnych potrzeb. Kluczowe jest edukowanie pacjenta w zakresie prawidłowego stosowania leku i rozpoznawania potencjalnych powikłań.
Interakcje z innymi produktami leczniczymi
Apidra SoloStar może wchodzić w interakcje z wieloma substancjami wpływającymi na metabolizm glukozy. Może być konieczna modyfikacja dawkowania insuliny glulizynowej i ścisłe monitorowanie pacjenta.
Substancje nasilające działanie hipoglikemizujące:
- Doustne leki przeciwcukrzycowe
- Inhibitory ACE
- Dizopiramid
- Fibraty
- Fluoksetyna
- Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO)
- Pentoksyfilina
- Propoksyfen
- Salicylany
- Sulfonamidy przeciwbakteryjne
Substancje osłabiające działanie hipoglikemizujące:
- Kortykosteroidy
- Danazol
- Diazoksyd
- Leki moczopędne
- Glukagon
- Izoniazyd
- Pochodne fenotiazyny
- Somatropina
- Sympatykomimetyki
- Hormony tarczycy
- Estrogeny i progestageny
- Inhibitory proteazy
- Nietypowe leki przeciwpsychotyczne
Substancje o zmiennym działaniu:
- Leki β-adrenolityczne
- Klonidyna
- Sole litu
- Alkohol
Stosowanie Apidra SoloStar wymaga szczególnej uwagi w przypadku jednoczesnego przyjmowania innych leków. Konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjenta i ewentualna modyfikacja dawkowania insuliny.
Wpływ na ciążę i laktację
Stosowanie Apidra SoloStar w czasie ciąży i karmienia piersią:
- Ograniczone dane dotyczące stosowania u kobiet w ciąży (mniej niż 300 przypadków)
- Badania na zwierzętach nie wykazały różnic między insuliną glulizynową a insuliną ludzką w zakresie wpływu na ciążę
- Konieczne ścisłe monitorowanie kontroli stężenia glukozy u kobiet w ciąży
- Zapotrzebowanie na insulinę zmienia się w trakcie ciąży: zmniejsza się w I trymestrze, wzrasta w II i III trymestrze
- Brak danych o przenikaniu insuliny glulizynowej do mleka kobiecego
- U kobiet karmiących piersią może być konieczna modyfikacja dawkowania insuliny i diety
Stosowanie Apidra SoloStar w czasie ciąży i karmienia piersią wymaga szczególnej ostrożności i ścisłego monitorowania pacjentki. Konieczne jest indywidualne dostosowanie terapii.
Działania niepożądane
Najczęstsze działania niepożądane związane ze stosowaniem Apidra SoloStar:
- Hipoglikemia - najczęstsze działanie niepożądane, może wystąpić przy zbyt dużej dawce insuliny
- Reakcje w miejscu wstrzyknięcia i miejscowe reakcje nadwrażliwości (często)
- Lipodystrofia w miejscu wstrzyknięcia (rzadko)
- Ogólne reakcje nadwrażliwości (niezbyt często)
- Hiperglikemia (potencjalnie prowadząca do kwasicy ketonowej) - częstość nieznana
Objawy hipoglikemii mogą obejmować: zimne poty, bladość skóry, zmęczenie, drżenie, niepokój, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy, nadmierny głód, zaburzenia widzenia, ból głowy, nudności i kołatanie serca.
Stosowanie Apidra SoloStar wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, z których najpoważniejszym jest hipoglikemia. Konieczne jest edukowanie pacjenta w zakresie rozpoznawania i reagowania na objawy działań niepożądanych.
Warto zapamiętać
- Apidra SoloStar charakteryzuje się szybszym początkiem i krótszym czasem działania niż zwykła insulina ludzka.
- Dawkowanie Apidra SoloStar musi być zawsze dostosowane indywidualnie do potrzeb pacjenta, z uwzględnieniem jego stanu zdrowia i stylu życia.
Przedawkowanie
Przedawkowanie Apidra SoloStar może prowadzić do hipoglikemii. Postępowanie w przypadku przedawkowania:
- Łagodna hipoglikemia: Leczenie doustne węglowodanami lub słodkimi pokarmami
- Ciężka hipoglikemia z utratą świadomości:
- Podanie domięśniowo lub podskórnie glukagonu (0,5-1 mg) przez przeszkoloną osobę
- Dożylne podanie glukozy przez wykwalifikowany personel medyczny
- Po odzyskaniu przytomności - doustne podawanie węglowodanów
- Monitorowanie w warunkach szpitalnych
Przedawkowanie Apidra SoloStar wymaga szybkiej interwencji, zależnej od nasilenia objawów hipoglikemii. Kluczowe jest edukowanie pacjenta i jego otoczenia w zakresie rozpoznawania i reagowania na objawy przedawkowania.
Właściwości farmakodynamiczne i farmakokinetyczne
Apidra SoloStar (insulina glulizynowa) jest rekombinowanym analogiem insuliny ludzkiej o następujących właściwościach:
- Taka sama moc działania jak zwykła insulina ludzka
- Wcześniejszy początek działania (10-20 minut po podaniu podskórnym)
- Krótszy czas działania w porównaniu do zwykłej insuliny ludzkiej
- Reguluje metabolizm glukozy poprzez:
- Pobudzanie obwodowego wychwytu glukozy (szczególnie w mięśniach szkieletowych i tkance tłuszczowej)
- Hamowanie wytwarzania glukozy w wątrobie
- Hamowanie lipolizy i proteolizy
- Zwiększanie syntezy białek
- Po podaniu dożylnym wykazuje szybszy początek, krótszy czas działania i silniejsze maksymalne działanie w porównaniu z podaniem podskórnym
- Jedna jednostka insuliny glulizynowej ma takie samo działanie hipoglikemizujące jak jedna jednostka zwykłej insuliny ludzkiej
Apidra SoloStar charakteryzuje się korzystnym profilem farmakodynamicznym i farmakokinetycznym, co pozwala na lepsze dostosowanie terapii do rytmu posiłków i aktywności pacjenta.
Skład preparatu
1 ml roztworu Apidra SoloStar zawiera:
- 100 jednostek insuliny glulizynowej (co odpowiada 3,49 mg)
Znajomość składu preparatu jest istotna dla prawidłowego dawkowania i unikania potencjalnych interakcji lub reakcji alergicznych.
2) Pacjenci 65+
Przysługuje uprawnionym pacjentom we wskazaniach określonych w decyzji o objęciu refundacją. Jeżeli lek jest refundowany we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach, to jest w nich wszystkich bezpłatny dla pacjenta. Jeżeli natomiast lek jest refundowany w określonych wskazaniach, to jest bezpłatny dla seniorów tylko i wyłącznie w tych właśnie wskazaniach.
3) Kobiety w ciąży
4) Pacjenci do ukończenia 18 roku życia