Wyszukaj produkt

Amantix®

Amantadine sulfate

inf. doż. [roztw.]
200 mg/500 ml
10 but. 500 ml
Iniekcje
Rx
100%
635,00

Amantix® - charakterystyka produktu leczniczego

Wskazania do stosowania

Amantix® jest wskazany w następujących przypadkach:

  • Początkowe oraz intensywne leczenie ciężkich i zagrażających życiu objawów choroby Parkinsona
  • Leczenie zaburzeń świadomości i stanu czuwania o różnej etiologii (jako element kompleksowej terapii w warunkach szpitalnych)

Lek wykazuje wielokierunkowe działanie farmakologiczne, w tym pośrednie działanie agonistyczne na receptory dopaminergiczne w prążkowiu oraz działanie przeciwcholinergiczne poprzez hamowanie uwalniania acetylocholiny za pośrednictwem receptorów NMDA.

Dawkowanie i sposób podawania

Przed rozpoczęciem leczenia oraz w trakcie jego trwania należy wykonać badanie EKG. Przestrzeganie zaleceń dotyczących dawkowania oraz przeciwwskazań pozwala zapobiec bardzo rzadkiemu, ale zagrażającemu życiu działaniu niepożądanemu w postaci częstoskurczu komorowego torsade de pointes.

Wskazanie Dawkowanie
Choroba Parkinsona 200 mg siarczanu amantadyny w 500 ml roztworu 1-3 x/dobę w dożylnym wlewie kroplowym
Zaburzenia świadomości Początkowo 200 mg/dobę w powolnym wlewie kroplowym (>3 h) przez 3-5 dni

Szczegółowe informacje na temat dawkowania w zależności od wskazania i stanu pacjenta.

Szybkość wlewu nie powinna przekraczać 55 kropli/minutę, co odpowiada czasowi wlewu około 3 godzin. W przypadku zaburzeń świadomości leczenie może być kontynuowane do 4 tygodni w dawce 200 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 600 mg/dobę w razie potrzeby.

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkowanie należy dostosować do wartości klirensu nerkowego (GFR). Amantadyna jest eliminowana w niewielkim stopniu podczas dializy (około 5%).

Dawkowanie Amantixu wymaga indywidualnego dostosowania w zależności od wskazania i stanu pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem funkcji nerek. Konieczne jest ścisłe monitorowanie EKG podczas terapii.

Przeciwwskazania

Amantix® jest przeciwwskazany u pacjentów z:

  • Nadwrażliwością na związki amantadyny lub którąkolwiek substancję pomocniczą
  • Ciężką niewyrównaną niewydolnością serca (stopień IV wg NYHA)
  • Kardiomiopatią lub zapaleniem mięśnia serca
  • Blokiem przedsionkowo-komorowym II lub III stopnia
  • Bradykardią poniżej 55 uderzeń na minutę
  • Wydłużonym odstępem QT (Bazett QTc > 420 ms) lub dostrzegalnymi falami U
  • Wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT w wywiadzie rodzinnym
  • Ciężkimi komorowymi zaburzeniami rytmu serca, w tym z zaburzeniami torsade de pointes, w wywiadzie
  • Jednoczesnym przyjmowaniem leków wydłużających odstęp QT
  • Zmniejszonym stężeniem potasu lub magnezu we krwi

Przeciwwskazania do stosowania Amantixu obejmują głównie zaburzenia kardiologiczne oraz stany mogące zwiększać ryzyko wystąpienia groźnych arytmii. Kluczowe jest dokładne zebranie wywiadu i ocena stanu pacjenta przed wdrożeniem leczenia.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania Amantixu u pacjentów z:

  • Ciężkim zaburzeniem czynności nerek (ClCr < 10 ml/min)
  • Rozrostem gruczołu krokowego
  • Jaskrą z wąskim kątem przesączania
  • Niewydolnością nerek o różnym stopniu nasilenia
  • Stanami pobudzenia lub splątania
  • Zespołami majaczeniowymi lub egzogennymi psychozami w wywiadzie
  • Jednoczesnym leczeniem memantyną

Przed rozpoczęciem leczenia oraz w trakcie terapii należy regularnie wykonywać badanie EKG i monitorować odstęp QT. Szczególnej uwagi wymagają pacjenci z zaburzeniami równowagi elektrolitowej.

W przypadku wystąpienia objawów takich jak kołatanie serca, zawroty głowy lub omdlenie, należy natychmiast przerwać podawanie leku i poddać pacjenta 24-godzinnej obserwacji.

Należy unikać nagłego przerwania podawania Amantixu, gdyż może to prowadzić do nasilenia objawów pozapiramidowych u pacjentów z chorobą Parkinsona.

Stosowanie Amantixu wymaga ścisłego monitorowania pacjenta, szczególnie pod kątem funkcji serca i nerek. Konieczna jest regularna ocena EKG oraz stanu klinicznego w celu wczesnego wykrycia potencjalnych działań niepożądanych.

Warto zapamiętać
  • Amantix wymaga regularnego monitorowania EKG podczas terapii
  • Nagłe przerwanie leczenia może prowadzić do nasilenia objawów choroby Parkinsona

Interakcje z innymi produktami leczniczymi

Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie Amantixu z lekami powodującymi wydłużenie odstępu QT, takimi jak:

  • Niektóre leki przeciwarytmiczne klasy I A i III
  • Niektóre leki przeciwpsychotyczne
  • Niektóre trójpierścieniowe i czteropierścieniowe leki przeciwdepresyjne
  • Niektóre leki przeciwhistaminowe
  • Niektóre antybiotyki makrolidowe
  • Niektóre inhibitory gyrazy
  • Azolowe produkty przeciwgrzybicze

Możliwe jest leczenie skojarzone Amantixem i innymi lekami stosowanymi w chorobie Parkinsona, jednak może być konieczne dostosowanie dawek w celu uniknięcia działań niepożądanych.

Szczególnej uwagi wymagają interakcje z:

  • Lekami przeciwcholinergicznymi (nasilenie działań niepożądanych)
  • Sympatykomimetykami pośrednio aktywnymi wobec OUN (nasilenie działania ośrodkowego amantadyny)
  • Alkoholem (zmniejszenie tolerancji)
  • Lewodopą (wzajemne nasilenie działania terapeutycznego)
  • Memantyną (nasilenie działania i działań niepożądanych amantadyny)

Stosowanie Amantixu wymaga dokładnej analizy wszystkich przyjmowanych przez pacjenta leków ze względu na liczne potencjalne interakcje, szczególnie w kontekście ryzyka wydłużenia odstępu QT.

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Brak wystarczających danych dotyczących stosowania amantadyny u kobiet w ciąży. Istnieją doniesienia zarówno o zdrowych urodzeniach, jak i o występowaniu komplikacji w czasie ciąży, w tym wad płodu. W badaniach na zwierzętach wykazano embriotoksyczny i teratogenny wpływ amantadyny.

Amantadyna podczas ciąży może być stosowana tylko wówczas, gdy jest to absolutnie konieczne. Podczas stosowania w I trymestrze należy wykonywać badania ultrasonograficzne.

Amantadyna przenika do mleka matki. Jeśli jej stosowanie jest konieczne podczas karmienia piersią, należy obserwować dziecko pod kątem potencjalnych działań niepożądanych.

Stosowanie Amantixu u kobiet w ciąży i karmiących piersią powinno być ograniczone do sytuacji absolutnie koniecznych, z uwzględnieniem potencjalnego ryzyka dla płodu/dziecka.

Działania niepożądane

Najczęściej występujące działania niepożądane Amantixu obejmują:

  • Zaburzenia układu nerwowego: zawroty głowy (często), napady padaczkowe, mioklonie, objawy neuropatii obwodowych (bardzo rzadko)
  • Zaburzenia psychiczne: zaburzenia snu, pobudzenie ruchowe i psychiczne, egzogenne psychozy paranoidalne z omamami wzrokowymi (często)
  • Zaburzenia nerek i dróg moczowych: zatrzymanie moczu u pacjentów z rozrostem gruczołu krokowego (często)
  • Zaburzenia skóry: sinica marmurkowata, niekiedy z obrzękami podudzi i kostek (często)
  • Zaburzenia żołądka i jelit: nudności, suchość w jamie ustnej (często)
  • Zaburzenia serca: zaburzenia rytmu serca, w tym częstoskurcz komorowy, torsade de pointes, migotanie komór oraz wydłużenie odstępu QT (bardzo rzadko)

Profil działań niepożądanych Amantixu jest szeroki i obejmuje różne układy. Szczególnej uwagi wymagają potencjalne zaburzenia rytmu serca oraz objawy neuropsychiatryczne.

Przedawkowanie

Objawy ostrego zatrucia Amantixem mogą obejmować:

  • Nudności i wymioty
  • Nadpobudliwość, drżenia, ataksję
  • Niewyraźne widzenie
  • Letarg, depresję
  • Zaburzenia mowy
  • Drgawki mózgowe

W przypadku przedawkowania zaleca się:

  • Intensywną terapię w przypadku zatrucia zagrażającego życiu
  • Podawanie płynów i zakwaszenie moczu w celu szybszego wydalenia substancji toksycznej
  • Sedację, podawanie leków przeciwdrgawkowych i przeciwarytmicznych (np. lidokaina iv.)
  • Ścisłe monitorowanie pacjenta, szczególnie pod kątem wydłużenia odstępu QT i czynników predysponujących do wystąpienia torsade de pointes

Przedawkowanie Amantixu wymaga natychmiastowej interwencji medycznej i kompleksowego postępowania terapeutycznego, ze szczególnym uwzględnieniem monitorowania funkcji serca.

Właściwości farmakologiczne

Amantadyna, substancja czynna Amantixu, wykazuje złożone działanie farmakologiczne:

  • Pośrednie działanie agonistyczne na receptory dopaminergiczne w prążkowiu
  • Zwiększanie pozakomórkowego stężenia dopaminy poprzez nasilenie jej uwalniania i blokowanie wychwytu zwrotnego
  • Hamowanie uwalniania acetylocholiny za pośrednictwem receptorów NMDA, co prowadzi do działania przeciwcholinergicznego
  • Synergistyczne działanie w stosunku do lewodopy

Mechanizm działania Amantixu jest złożony i obejmuje wpływ na układ dopaminergiczny oraz cholinergiczny, co tłumaczy jego skuteczność w leczeniu choroby Parkinsona oraz zaburzeń świadomości.

Skład produktu

Jeden pojemnik z 500 ml roztworu do infuzji zawiera 200 mg siarczanu amantadyny.

Amantix jest dostępny w postaci roztworu do infuzji o ściśle określonym stężeniu substancji czynnej, co umożliwia precyzyjne dawkowanie leku.



Lek może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Produkt leczniczy zawierający substancję czynną silnie działającą.
Produkt leczniczy, który może wpływać upośledzająco na sprawność psychofizyczną; jeżeli przepisana dawka i droga podania wskazują, że w okresie stosowania może pojawić się wyraźne upośledzenie sprawności psychomotorycznej, to należy udzielić pacjentowi wskazówek co do zachowania szczególnej ostrożności w zakresie prowadzenia pojazdów lub obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu bądź uprzedzić o konieczności czasowego zaniechania takich czynności.