Alexan®
Cytarabine
Alexan® - charakterystyka produktu leczniczego dla lekarzy
Wskazania do stosowania
Cytarabina (Alexan®) znajduje zastosowanie w monoterapii oraz terapii skojarzonej w następujących wskazaniach:
- Ostre białaczki szpikowe - leczenie indukujące i podtrzymujące
- Ostre białaczki limfoblastyczne - leczenie indukujące i podtrzymujące
- Nacieki białaczkowe w ośrodkowym układzie nerwowym
- Chłoniaki nieziarnicze (Non-Hodgkin's lymphoma)
Ponadto, w leczeniu dużymi dawkami cytarabina jest stosowana w:
- Opornych na leczenie chłoniakach nieziarniczych
- Opornych na leczenie ostrych białaczkach szpikowych
- Opornych na leczenie ostrych białaczkach limfoblastycznych
- Przełomie blastycznym w przewlekłej białaczce szpikowej
Cytarabina wykazuje szerokie spektrum działania w hematoonkologii, będąc kluczowym lekiem w terapii ostrych białaczek oraz chłoniaków. Jej zastosowanie obejmuje zarówno leczenie indukujące remisję, jak i terapię podtrzymującą, a także leczenie opornych postaci nowotworów układu krwiotwórczego.
Dawkowanie i sposób podawania
Cytarabina dostępna jest w dwóch stężeniach:
- 20 mg/ml - do podania dożylnego, podskórnego i dokanałowego
- 50 mg/ml - do podania dożylnego i podskórnego
Uwaga: Cytarabina może być stosowana wyłącznie w specjalistycznych ośrodkach, przez lekarzy z dużym doświadczeniem w chemioterapii, którzy mogą zapewnić odpowiednie leczenie wspomagające.
Dawkowanie i sposób podania zależą od schematu leczenia. Przed rozpoczęciem terapii należy zapoznać się z aktualną literaturą fachową, działaniami niepożądanymi, środkami ostrożności i przeciwwskazaniami dotyczącymi wszystkich leków włączonych do programu leczenia.
Leczenie indukujące remisję
Standardowa dawka w leczeniu indukującym remisję wynosi 100-200 mg/m2 pc./dobę, najczęściej w ciągłej infuzji dożylnej lub w szybkiej infuzji przez 5-10 dni. Czas trwania leczenia zależy od wyników badań klinicznych i morfologicznych (badań szpiku kostnego). Typowy schemat obejmuje:
- 7 dni leczenia
- 7-9 dni przerwy
- Powtórzenie cyklu do uzyskania remisji lub wystąpienia działań toksycznych
Alternatywnie można kontynuować leczenie do wystąpienia hipoplazji szpiku, co uznaje się za próg tolerancji. Przed powtórzeniem cyklu należy zapewnić 14-dniową przerwę lub poczekać do normalizacji obrazu szpiku kostnego.
Leczenie podtrzymujące remisję
W leczeniu podtrzymującym remisję stosuje się zwykle dawkę 70-200 mg/m2 pc./dobę w szybkim wstrzyknięciu dożylnym lub podskórnym, podawaną przez 5 dni co 4 tygodnie lub raz w tygodniu.
Leczenie chłoniaków nieziarniczych
Dorośli: Cytarabina jest zwykle stosowana w schematach chemioterapii skojarzonej. Przykładowo, w schemacie PROMACE-CYTABOM cytarabina podawana jest w dawce 300 mg/m2 pc./dobę w 8. dniu cyklu leczenia.
Dzieci: Dawkowanie zależy od stopnia zaawansowania choroby i typu histologicznego. Przykładowe schematy:
- 150 mg/m2 pc. w 1-godzinnej infuzji dożylnej co 12 h w 4. i 5. dniu terapii (protokoły BMF dla chłoniaka z komórek B w stadium II-IV)
- 75 mg/m2 pc. w dniach 31-34, 38-41, 45-48 oraz 52-55 terapii indukcyjnej (protokół BMF dla chłoniaków nie-B-komórkowych w stadium I i II)
Leczenie dużymi dawkami
W leczeniu dużymi dawkami stosuje się zwykle 1-3 g cytarabiny/m2 pc. w infuzji dożylnej trwającej 1-3 h, podawanej co 12 h przez 4-6 dni. Należy stosować wyłącznie rozcieńczalniki niezawierające konserwantów.
Leczenie białaczek zlokalizowanych w obrębie ośrodkowego układu nerwowego
W leczeniu dokanałowym zaleca się stosowanie cytarabiny w stężeniu 20 mg/ml. Typowa dawka wynosi 5-30 mg/m2 pc., podawana co 2-7 dni. Najczęściej stosuje się 30 mg/m2 pc. raz na 4 dni, do czasu stwierdzenia braku komórek złośliwych w płynie mózgowo-rdzeniowym.
Droga podania | Dawkowanie | Uwagi |
---|---|---|
Dożylna | 100-200 mg/m2 pc./dobę (leczenie indukujące) 70-200 mg/m2 pc./dobę (leczenie podtrzymujące) 1-3 g/m2 pc. co 12h (duże dawki) |
Ciągła infuzja lub szybka infuzja |
Podskórna | 70-200 mg/m2 pc./dobę | Leczenie podtrzymujące |
Dokanałowa | 5-30 mg/m2 pc. | Co 2-7 dni, najczęściej 30 mg/m2 pc. co 4 dni |
Tabela 1. Zestawienie dawkowania cytarabiny w zależności od drogi podania i rodzaju leczenia.
Dawkowanie należy dostosować indywidualnie, uwzględniając stan kliniczny pacjenta, wyniki badań laboratoryjnych oraz odpowiedź na leczenie. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek zaleca się ostrożność i stosowanie możliwie najmniejszych skutecznych dawek.
Warto zapamiętać
- Cytarabina jest kluczowym lekiem w terapii ostrych białaczek i chłoniaków, stosowanym zarówno w leczeniu indukującym, jak i podtrzymującym.
- Dawkowanie i sposób podania cytarabiny są bardzo zróżnicowane i zależą od konkretnego schematu leczenia oraz stanu klinicznego pacjenta.
Przeciwwskazania
Stosowanie cytarabiny jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na cytarabinę lub którykolwiek składnik preparatu
- Leukopenia i małopłytkowość nienowotworowego pochodzenia
- Ciąża i okres karmienia piersią
Należy zachować szczególną ostrożność i dokładnie rozważyć stosunek ryzyka do korzyści przy stosowaniu dużych dawek cytarabiny u pacjentów powyżej 60 roku życia.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Podczas terapii cytarabiną konieczne jest regularne monitorowanie:
- Czynności szpiku kostnego
- Czynności wątroby
- Czynności nerek
- Stężenia kwasu moczowego
U pacjentów z dużą liczbą blastocytów lub dużą masą guza zalecana jest profilaktyka hiperurykemii.
Podczas leczenia dużymi dawkami cytarabiny wymagana jest stała kontrola:
- Czynności ośrodkowego układu nerwowego
- Czynności płuc
Kontrolę powinien prowadzić lekarz z doświadczeniem w leczeniu cytostatykami. W celu uniknięcia powikłań okulistycznych, podczas leczenia dużymi dawkami wskazane jest regularne przemywanie oczu.
Uwaga: Należy unikać bezpośredniego kontaktu leku ze skórą i błonami śluzowymi, zwłaszcza oczu. Pacjenci nie powinni prowadzić pojazdów mechanicznych ani obsługiwać urządzeń mechanicznych i elektrycznych w trakcie bezpośredniej terapii.
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lek należy stosować ostrożnie, po dokładnym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka. Podczas terapii pacjent nie powinien otrzymywać szczepionek zawierających żywe organizmy.
W przypadku wystąpienia objawów toksycznego działania na OUN lub pierwszych objawów nadwrażliwości, wskazana jest natychmiastowa ocena ryzyka i ewentualna modyfikacja leczenia.
Interakcje z innymi produktami leczniczymi
Cytarabina może wchodzić w interakcje z następującymi lekami:
- Inne leki hamujące czynność szpiku kostnego (w tym inne cytostatyki) - możliwe nasilenie działania toksycznego na szpik kostny
- Flucytozyna - możliwe osłabienie działania flucytozyny
- Fluorouracyl, gentamycyna, penicylina G, oksacylina, heparyna, insulina, metyloprednizolon, metotreksat - wykazano interakcje w badaniach doświadczalnych
Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu cytarabiny z wymienionymi lekami i monitorować pacjenta pod kątem potencjalnych interakcji.
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Cytarabina jest przeciwwskazana w ciąży i okresie karmienia piersią ze względu na ryzyko teratogenności i uszkodzenia płodu.
Lek powoduje uszkodzenie genotypu, dlatego pacjenci powinni unikać prokreacji w czasie terapii i przez okres 6 miesięcy po zakończeniu leczenia. Ze względu na ryzyko nieodwracalnej niepłodności, należy rozważyć możliwość konserwacji nasienia przed rozpoczęciem leczenia u mężczyzn.
Działania niepożądane
Najczęstsze działania niepożądane cytarabiny obejmują:
- Supresję szpiku kostnego (zależną od dawki): leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość
- Zaburzenia żołądkowo-jelitowe: nudności, wymioty, biegunka, zapalenie błon śluzowych jamy ustnej
- Reakcje skórne: wysypka, zaczerwienienie skóry, wyłysienie
- Zaburzenia OUN (głównie przy dużych dawkach): zaburzenia czynności mózgowo-móżdżkowych, ból głowy, zaburzenia psychiczne
- Powikłania oczne: zapalenie spojówek, zapalenie rogówki, zaburzenia widzenia
- Uszkodzenie wątroby: zwiększenie aktywności aminotransferaz
- Zespół cytarabinowy: gorączka, bóle mięśni i kości, wysypka, zapalenie spojówek
Rzadziej występują poważne powikłania, takie jak martwicze zapalenie jelit, encefalopatia, uszkodzenie nerwów obwodowych czy zapalenie trzustki. Należy monitorować pacjentów pod kątem wystąpienia działań niepożądanych i odpowiednio modyfikować leczenie.
Właściwości farmakodynamiczne i farmakokinetyczne
Cytarabina jest antymetabolitem - analogiem pirymidyn. Jej mechanizm działania polega na:
- Blokowaniu polimerazy DNA
- Hamowaniu reduktazy difosforanu cytydyny
Te działania prowadzą do konkurencyjnego blokowania syntezy DNA, co warunkuje cytotoksyczne działanie leku. Cytarabina jest cytostatykiem fazowo specyficznym (faza S), hamuje również przejście z fazy G1 do S.
Najważniejsze parametry farmakokinetyczne:
- T0,5 w fazie wstępnej: 1,4-7,5 min
- T0,5 w fazie końcowej: 10-200 min (średnio 120 min)
- Stałe stężenia osiągane w ciągu 1 h po 1-3 h wlewie dożylnym
- Wiązanie z białkami osocza: 2-20%
- Przenikanie przez barierę krew-mózg: stężenie w płynie mózgowo-rdzeniowym 10-40% stężenia we krwi
- Wydalanie z moczem w postaci niezmienionej: 4-10% podanej dawki
Cytarabina jest szybko metabolizowana i po podaniu doustnym nie wykazuje skuteczności terapeutycznej.
Skład
Substancja czynna: cytarabina
Dostępne dawki w fiolkach:
- 5 mg
- 10 mg
- 20 mg
- 40 mg
Alexan® jest kluczowym lekiem w terapii nowotworów hematologicznych, wymagającym jednak ścisłego monitorowania pacjenta i dostosowywania dawkowania do indywidualnej sytuacji klinicznej.