Wyszukaj produkt

Alexan®

Cytarabine

inj. [roztw.]
50 mg/ml
1 fiol. 40 ml
Iniekcje
Lz
CHB
178,59
(1)
bezpł.
Alexan®
inf. [roztw.]
50 mg/ml
1 fiol. 10 ml
Iniekcje
Lz
CHB
44,65
(1)
bezpł.
Alexan®
inf. [roztw.]
50 mg/ml
1 fiol. 20 ml
Iniekcje
Lz
CHB
89,29
(1)
bezpł.
Alexan®
inj. [roztw.]
20 mg/ml
1 fiol. 5 ml
Iniekcje
Lz
CHB
8,96
(1)
bezpł.
Alexan®
inj. [roztw.]
20 mg/ml
10 fiol. 5 ml
Iniekcje
Lz
100%
-

Alexan® - charakterystyka produktu leczniczego dla lekarzy

Wskazania do stosowania

Cytarabina (Alexan®) znajduje zastosowanie w monoterapii oraz terapii skojarzonej w następujących wskazaniach:

  • Ostre białaczki szpikowe - leczenie indukujące i podtrzymujące
  • Ostre białaczki limfoblastyczne - leczenie indukujące i podtrzymujące
  • Nacieki białaczkowe w ośrodkowym układzie nerwowym
  • Chłoniaki nieziarnicze (Non-Hodgkin's lymphoma)

Ponadto, w leczeniu dużymi dawkami cytarabina jest stosowana w:

  • Opornych na leczenie chłoniakach nieziarniczych
  • Opornych na leczenie ostrych białaczkach szpikowych
  • Opornych na leczenie ostrych białaczkach limfoblastycznych
  • Przełomie blastycznym w przewlekłej białaczce szpikowej

Cytarabina wykazuje szerokie spektrum działania w hematoonkologii, będąc kluczowym lekiem w terapii ostrych białaczek oraz chłoniaków. Jej zastosowanie obejmuje zarówno leczenie indukujące remisję, jak i terapię podtrzymującą, a także leczenie opornych postaci nowotworów układu krwiotwórczego.

Dawkowanie i sposób podawania

Cytarabina dostępna jest w dwóch stężeniach:

  • 20 mg/ml - do podania dożylnego, podskórnego i dokanałowego
  • 50 mg/ml - do podania dożylnego i podskórnego

Uwaga: Cytarabina może być stosowana wyłącznie w specjalistycznych ośrodkach, przez lekarzy z dużym doświadczeniem w chemioterapii, którzy mogą zapewnić odpowiednie leczenie wspomagające.

Dawkowanie i sposób podania zależą od schematu leczenia. Przed rozpoczęciem terapii należy zapoznać się z aktualną literaturą fachową, działaniami niepożądanymi, środkami ostrożności i przeciwwskazaniami dotyczącymi wszystkich leków włączonych do programu leczenia.

Leczenie indukujące remisję

Standardowa dawka w leczeniu indukującym remisję wynosi 100-200 mg/m2 pc./dobę, najczęściej w ciągłej infuzji dożylnej lub w szybkiej infuzji przez 5-10 dni. Czas trwania leczenia zależy od wyników badań klinicznych i morfologicznych (badań szpiku kostnego). Typowy schemat obejmuje:

  • 7 dni leczenia
  • 7-9 dni przerwy
  • Powtórzenie cyklu do uzyskania remisji lub wystąpienia działań toksycznych

Alternatywnie można kontynuować leczenie do wystąpienia hipoplazji szpiku, co uznaje się za próg tolerancji. Przed powtórzeniem cyklu należy zapewnić 14-dniową przerwę lub poczekać do normalizacji obrazu szpiku kostnego.

Leczenie podtrzymujące remisję

W leczeniu podtrzymującym remisję stosuje się zwykle dawkę 70-200 mg/m2 pc./dobę w szybkim wstrzyknięciu dożylnym lub podskórnym, podawaną przez 5 dni co 4 tygodnie lub raz w tygodniu.

Leczenie chłoniaków nieziarniczych

Dorośli: Cytarabina jest zwykle stosowana w schematach chemioterapii skojarzonej. Przykładowo, w schemacie PROMACE-CYTABOM cytarabina podawana jest w dawce 300 mg/m2 pc./dobę w 8. dniu cyklu leczenia.

Dzieci: Dawkowanie zależy od stopnia zaawansowania choroby i typu histologicznego. Przykładowe schematy:

  • 150 mg/m2 pc. w 1-godzinnej infuzji dożylnej co 12 h w 4. i 5. dniu terapii (protokoły BMF dla chłoniaka z komórek B w stadium II-IV)
  • 75 mg/m2 pc. w dniach 31-34, 38-41, 45-48 oraz 52-55 terapii indukcyjnej (protokół BMF dla chłoniaków nie-B-komórkowych w stadium I i II)
Leczenie dużymi dawkami

W leczeniu dużymi dawkami stosuje się zwykle 1-3 g cytarabiny/m2 pc. w infuzji dożylnej trwającej 1-3 h, podawanej co 12 h przez 4-6 dni. Należy stosować wyłącznie rozcieńczalniki niezawierające konserwantów.

Leczenie białaczek zlokalizowanych w obrębie ośrodkowego układu nerwowego

W leczeniu dokanałowym zaleca się stosowanie cytarabiny w stężeniu 20 mg/ml. Typowa dawka wynosi 5-30 mg/m2 pc., podawana co 2-7 dni. Najczęściej stosuje się 30 mg/m2 pc. raz na 4 dni, do czasu stwierdzenia braku komórek złośliwych w płynie mózgowo-rdzeniowym.

Droga podania Dawkowanie Uwagi
Dożylna 100-200 mg/m2 pc./dobę (leczenie indukujące)
70-200 mg/m2 pc./dobę (leczenie podtrzymujące)
1-3 g/m2 pc. co 12h (duże dawki)
Ciągła infuzja lub szybka infuzja
Podskórna 70-200 mg/m2 pc./dobę Leczenie podtrzymujące
Dokanałowa 5-30 mg/m2 pc. Co 2-7 dni, najczęściej 30 mg/m2 pc. co 4 dni

Tabela 1. Zestawienie dawkowania cytarabiny w zależności od drogi podania i rodzaju leczenia.

Dawkowanie należy dostosować indywidualnie, uwzględniając stan kliniczny pacjenta, wyniki badań laboratoryjnych oraz odpowiedź na leczenie. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek zaleca się ostrożność i stosowanie możliwie najmniejszych skutecznych dawek.

Warto zapamiętać
  • Cytarabina jest kluczowym lekiem w terapii ostrych białaczek i chłoniaków, stosowanym zarówno w leczeniu indukującym, jak i podtrzymującym.
  • Dawkowanie i sposób podania cytarabiny są bardzo zróżnicowane i zależą od konkretnego schematu leczenia oraz stanu klinicznego pacjenta.

Przeciwwskazania

Stosowanie cytarabiny jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • Nadwrażliwość na cytarabinę lub którykolwiek składnik preparatu
  • Leukopenia i małopłytkowość nienowotworowego pochodzenia
  • Ciąża i okres karmienia piersią

Należy zachować szczególną ostrożność i dokładnie rozważyć stosunek ryzyka do korzyści przy stosowaniu dużych dawek cytarabiny u pacjentów powyżej 60 roku życia.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Podczas terapii cytarabiną konieczne jest regularne monitorowanie:

  • Czynności szpiku kostnego
  • Czynności wątroby
  • Czynności nerek
  • Stężenia kwasu moczowego

U pacjentów z dużą liczbą blastocytów lub dużą masą guza zalecana jest profilaktyka hiperurykemii.

Podczas leczenia dużymi dawkami cytarabiny wymagana jest stała kontrola:

  • Czynności ośrodkowego układu nerwowego
  • Czynności płuc

Kontrolę powinien prowadzić lekarz z doświadczeniem w leczeniu cytostatykami. W celu uniknięcia powikłań okulistycznych, podczas leczenia dużymi dawkami wskazane jest regularne przemywanie oczu.

Uwaga: Należy unikać bezpośredniego kontaktu leku ze skórą i błonami śluzowymi, zwłaszcza oczu. Pacjenci nie powinni prowadzić pojazdów mechanicznych ani obsługiwać urządzeń mechanicznych i elektrycznych w trakcie bezpośredniej terapii.

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lek należy stosować ostrożnie, po dokładnym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka. Podczas terapii pacjent nie powinien otrzymywać szczepionek zawierających żywe organizmy.

W przypadku wystąpienia objawów toksycznego działania na OUN lub pierwszych objawów nadwrażliwości, wskazana jest natychmiastowa ocena ryzyka i ewentualna modyfikacja leczenia.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi

Cytarabina może wchodzić w interakcje z następującymi lekami:

  • Inne leki hamujące czynność szpiku kostnego (w tym inne cytostatyki) - możliwe nasilenie działania toksycznego na szpik kostny
  • Flucytozyna - możliwe osłabienie działania flucytozyny
  • Fluorouracyl, gentamycyna, penicylina G, oksacylina, heparyna, insulina, metyloprednizolon, metotreksat - wykazano interakcje w badaniach doświadczalnych

Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu cytarabiny z wymienionymi lekami i monitorować pacjenta pod kątem potencjalnych interakcji.

Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Cytarabina jest przeciwwskazana w ciąży i okresie karmienia piersią ze względu na ryzyko teratogenności i uszkodzenia płodu.

Lek powoduje uszkodzenie genotypu, dlatego pacjenci powinni unikać prokreacji w czasie terapii i przez okres 6 miesięcy po zakończeniu leczenia. Ze względu na ryzyko nieodwracalnej niepłodności, należy rozważyć możliwość konserwacji nasienia przed rozpoczęciem leczenia u mężczyzn.

Działania niepożądane

Najczęstsze działania niepożądane cytarabiny obejmują:

  • Supresję szpiku kostnego (zależną od dawki): leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość
  • Zaburzenia żołądkowo-jelitowe: nudności, wymioty, biegunka, zapalenie błon śluzowych jamy ustnej
  • Reakcje skórne: wysypka, zaczerwienienie skóry, wyłysienie
  • Zaburzenia OUN (głównie przy dużych dawkach): zaburzenia czynności mózgowo-móżdżkowych, ból głowy, zaburzenia psychiczne
  • Powikłania oczne: zapalenie spojówek, zapalenie rogówki, zaburzenia widzenia
  • Uszkodzenie wątroby: zwiększenie aktywności aminotransferaz
  • Zespół cytarabinowy: gorączka, bóle mięśni i kości, wysypka, zapalenie spojówek

Rzadziej występują poważne powikłania, takie jak martwicze zapalenie jelit, encefalopatia, uszkodzenie nerwów obwodowych czy zapalenie trzustki. Należy monitorować pacjentów pod kątem wystąpienia działań niepożądanych i odpowiednio modyfikować leczenie.

Właściwości farmakodynamiczne i farmakokinetyczne

Cytarabina jest antymetabolitem - analogiem pirymidyn. Jej mechanizm działania polega na:

  • Blokowaniu polimerazy DNA
  • Hamowaniu reduktazy difosforanu cytydyny

Te działania prowadzą do konkurencyjnego blokowania syntezy DNA, co warunkuje cytotoksyczne działanie leku. Cytarabina jest cytostatykiem fazowo specyficznym (faza S), hamuje również przejście z fazy G1 do S.

Najważniejsze parametry farmakokinetyczne:

  • T0,5 w fazie wstępnej: 1,4-7,5 min
  • T0,5 w fazie końcowej: 10-200 min (średnio 120 min)
  • Stałe stężenia osiągane w ciągu 1 h po 1-3 h wlewie dożylnym
  • Wiązanie z białkami osocza: 2-20%
  • Przenikanie przez barierę krew-mózg: stężenie w płynie mózgowo-rdzeniowym 10-40% stężenia we krwi
  • Wydalanie z moczem w postaci niezmienionej: 4-10% podanej dawki

Cytarabina jest szybko metabolizowana i po podaniu doustnym nie wykazuje skuteczności terapeutycznej.

Skład

Substancja czynna: cytarabina

Dostępne dawki w fiolkach:

  • 5 mg
  • 10 mg
  • 20 mg
  • 40 mg

Alexan® jest kluczowym lekiem w terapii nowotworów hematologicznych, wymagającym jednak ścisłego monitorowania pacjenta i dostosowywania dawkowania do indywidualnej sytuacji klinicznej.


1) Chemioterapia
Załącznik: C.14.


Lek może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
Istnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).
Istnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).
Istnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).
Produkt leczniczy zawierający substancję czynną bardzo silnie działającą.
Produkt leczniczy, który może wpływać upośledzająco na sprawność psychofizyczną; jeżeli przepisana dawka i droga podania wskazują, że w okresie stosowania może pojawić się wyraźne upośledzenie sprawności psychomotorycznej, to należy udzielić pacjentowi wskazówek co do zachowania szczególnej ostrożności w zakresie prowadzenia pojazdów lub obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu bądź uprzedzić o konieczności czasowego zaniechania takich czynności.