Adriblastina® PFS
Doxorubicin hydrochloride
Adriblastina® PFS - Szczegółowe informacje dla lekarzy
Wskazania do stosowania
Adriblastina® PFS jest wskazana w leczeniu szerokiego spektrum nowotworów, w tym:
- Nowotwory hematologiczne: ostra białaczka limfoblastyczna i szpikowa, białaczki przewlekłe, ziarnica złośliwa, chłoniaki nieziarnicze, szpiczak mnogi
- Guzy lite: mięsaki kości i tkanek miękkich (w tym mięsak Ewinga), neuroblastoma, mięsak prążkowanokomórkowy, guz Wilmsa
- Nowotwory narządów płciowych: rak piersi (również jako leczenie uzupełniające po resekcji z zajęciem węzłów pachowych), rak trzonu macicy, rak jajnika, nienasieniakowy nowotwór jądra, rak gruczołu krokowego
- Inne nowotwory: rak pęcherza moczowego, rak płuca, rak żołądka, pierwotny rak wątrobowokomórkowy, nowotwory głowy i szyi, rak gruczołu tarczowego
Szeroki zakres wskazań podkreśla uniwersalność Adriblastiny® PFS w onkologii, co czyni ją cennym narzędziem w arsenale lekarza onkologa.
Dawkowanie i sposób podawania
Adriblastina® PFS podawana jest dożylnie. Kluczowe jest, aby nie podawać jej doustnie, domięśniowo ani dokanałowo, gdyż takie drogi podania są nieaktywne lub niebezpieczne.
Schematy dawkowania:
Schemat | Dawkowanie | Uwagi |
---|---|---|
Monoterapia | 60-90 mg/m² pc. | Dawka początkowa w 1 cyklu |
Terapia skojarzona | 30-60 mg/m² pc. | W połączeniu z innymi cytostatykami |
Schemat cotygodniowy | 10-20 mg/m² pc. | Podawanie raz w tygodniu |
Schemat AC (rak piersi) | 60 mg/m² pc. | W skojarzeniu z cyklofosfamidem 600 mg/m² pc. |
Dawkowanie należy dostosować indywidualnie, uwzględniając stan pacjenta i schemat leczenia.
Cykle leczenia powtarza się co 3-4 tygodnie, pod warunkiem ustąpienia objawów toksyczności, szczególnie mielosupresji i zapalenia błony śluzowej jamy ustnej. W schemacie AC stosuje się 4 cykle 21-dniowe.
Modyfikacje dawkowania:
Niewydolność wątroby:
- Bilirubina 1,2-3 mg/dl: 50% zalecanej dawki początkowej
- Bilirubina >3 mg/dl: 25% zalecanej dawki początkowej
- Ciężka niewydolność wątroby: przeciwwskazanie do stosowania
Szczególne grupy pacjentów: U pacjentów po wcześniejszej chemioterapii lub radioterapii, dzieci, osób starszych, otyłych lub z naciekami nowotworowymi w szpiku kostnym należy rozważyć redukcję dawki początkowej lub wydłużenie odstępów między cyklami.
Precyzyjne dostosowanie dawki jest kluczowe dla zoptymalizowania efektu terapeutycznego przy jednoczesnej minimalizacji działań niepożądanych.
Sposób podawania
Adriblastinę® PFS należy podawać we wlewie dożylnym w 0,9% roztworze NaCl lub 5% roztworze glukozy. Czas wlewu powinien wynosić od 3 do 10 minut, co zmniejsza ryzyko zakrzepicy i wynaczynienia. Nie zaleca się szybkich wstrzyknięć (bolus) ze względu na ryzyko wynaczynienia.
Prawidłowa technika podawania jest kluczowa dla bezpieczeństwa pacjenta i skuteczności terapii. Należy zwrócić szczególną uwagę na prawidłowe umieszczenie wkłucia dożylnego i monitorowanie miejsca podania podczas infuzji.
Warto zapamiętać
- Adriblastina® PFS ma szerokie spektrum wskazań onkologicznych, co czyni ją uniwersalnym lekiem w terapii przeciwnowotworowej.
- Kluczowe jest precyzyjne dostosowanie dawki do stanu pacjenta i monitorowanie potencjalnych działań niepożądanych, szczególnie kardiotoksyczności i mielosupresji.
Przeciwwskazania
Stosowanie Adriblastiny® PFS jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na doksorubicynę lub którykolwiek składnik preparatu (w tym estry kwasu p-hydroksybenzoesowego)
- Zahamowanie czynności szpiku kostnego
- Aktualne lub przebyte uszkodzenie mięśnia sercowego
- Ciężka niewydolność wątroby
- Ciąża i okres karmienia piersią
- Przekroczenie maksymalnej dawki kumulacyjnej dla antracyklin
- W przypadku stosowania dopęcherzowego: zwężenie cewki moczowej spowodowane guzem
Znajomość przeciwwskazań jest kluczowa dla bezpiecznego stosowania leku. Szczególną uwagę należy zwrócić na stan układu krążenia i wątroby pacjenta przed rozpoczęciem terapii.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Podczas leczenia Adriblastiną® PFS konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjenta. Należy regularnie kontrolować:
- Parametry czynności serca (EKG)
- Morfologię krwi (liczba krwinek białych, czerwonych i płytek krwi)
- Stężenie kwasu moczowego we krwi
- Biochemiczne parametry czynności wątroby i nerek
Monitorowanie powinno odbywać się przed rozpoczęciem leczenia, w jego trakcie oraz po zakończeniu terapii. Pozwala to na wczesne wykrycie potencjalnych powikłań i odpowiednie dostosowanie leczenia.
Interakcje lekowe
Przy stosowaniu Adriblastiny® PFS należy uwzględnić następujące interakcje:
- Nie należy podawać jednocześnie z heparyną
- Można stosować w połączeniu z innymi cytostatykami, ale nie wolno ich mieszać w tej samej strzykawce
Znajomość interakcji lekowych jest istotna przy planowaniu kompleksowej terapii onkologicznej, szczególnie w przypadku stosowania schematów wielolekowych.
Ciąża i laktacja
Stosowanie Adriblastiny® PFS w okresie ciąży i karmienia piersią jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu i noworodka. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję w trakcie leczenia i przez pewien okres po jego zakończeniu.
Działania niepożądane
Leczenie Adriblastiną® PFS może wiązać się z wystąpieniem szeregu działań niepożądanych, które należy monitorować:
- Dermatologiczne: Wyłysienie (alopecja)
- Gastroenterologiczne: Nudności, wymioty, biegunka, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej i języka (z bolesnymi nadżerkami i owrzodzeniami), zapalenie przełyku i dalszych odcinków przewodu pokarmowego, rzadko owrzodzenia i martwica jelit
- Hematologiczne: Mielotoksyczność objawiająca się leukopenią (nadir 10-14 dnia, normalizacja około 21 dnia), w mniejszym stopniu małopłytkowością i niedokrwistością
- Kardiologiczne: - Wczesna kardiotoksyczność: obniżenie napięcia zespołu QRS, obniżenie odcinka ST, spłaszczenie załamka T, częstoskurcz zatokowy, zaburzenia rytmu serca - Późna kardiotoksyczność: kardiomiopatia z zastoinową niewydolnością krążenia (trwałe obniżenie napięcia zespołów QRS, przedłużenie przerwy skurczowej, zmniejszenie frakcji wyrzutowej)
- Miejscowe: Reakcje po wynaczynieniu, łącznie z martwicą tkanek, stwardnienie naczyń
- Okulistyczne: Zapalenie spojówek, łzawienie
- Urologiczne: Zabarwienie moczu na kolor czerwony (objaw przejściowy, klinicznie nieistotny)
- Po podaniu dopęcherzowym: Krwiomocz, bolesne i częste oddawanie moczu (przejściowe)
Świadomość potencjalnych działań niepożądanych pozwala na wczesne ich rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego postępowania. Szczególną uwagę należy zwrócić na kardiotoksyczność, która może mieć charakter zarówno wczesny, jak i późny.
Mechanizm działania
Adriblastina® PFS (doksorubicyna) jest cytostatykiem z grupy antybiotyków antracyklinowych. Jej mechanizm działania obejmuje:
- Wbudowywanie się do nici DNA, powodując jej miejscowe rozerwanie
- Szybkie zatrzymanie mitozy i syntezy kwasów nukleinowych
- Powodowanie aberracji chromosomowych w komórkach
Doksorubicyna wykazuje większą aktywność i mniejszą kardiotoksyczność w porównaniu do substancji wyjściowej - daunorubicyny. Zrozumienie mechanizmu działania pomaga w przewidywaniu efektów terapeutycznych i potencjalnych działań niepożądanych.
Farmakokinetyka
Po podaniu dożylnym Adriblastiny® PFS obserwuje się następujące parametry farmakokinetyczne:
- Trójfazowy okres półtrwania (T0,5): 12 min., 3,3 h oraz 30 h
- Długi T0,5 wynika z wybiórczej kumulacji w tkankach
- Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie
- Wydalanie: 40-50% podanej dawki z żółcią, około 5% z moczem
- Lek nie przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego
Znajomość farmakokinetyki leku jest istotna przy planowaniu schematów dawkowania i przewidywaniu potencjalnych interakcji z innymi lekami.
Skład preparatu
Adriblastina® PFS dostępna jest w dwóch postaciach:
- Fiolka 5 ml zawierająca 10 mg chlorowodorku doksorubicyny
- Fiolka 25 ml zawierająca 50 mg chlorowodorku doksorubicyny
Preparat jest dostępny w formie gotowej do użycia (PFS - pre-filled syringe), co ułatwia przygotowanie i podanie leku, minimalizując ryzyko błędów w dawkowaniu.
Adriblastina® PFS stanowi ważny element w arsenale leków przeciwnowotworowych. Jej szerokie spektrum działania, w połączeniu z dobrze poznanym profilem bezpieczeństwa, czyni ją cennym narzędziem w leczeniu wielu typów nowotworów. Kluczowe jest indywidualne dostosowanie dawki, ścisłe monitorowanie pacjenta pod kątem działań niepożądanych oraz przestrzeganie zasad bezpiecznego podawania leku.